Schuldbewust

Ik knuffel met Tashi en laat haar even plassen.
Waarna we ons vaste ritueel doen: zij fixeert waar haar staaf ligt en ik doe of ik het niet snap en maak foto’s.
Dan krijgt Tashi haar staaf en gaat ze genieten.

  

Zodra ze ‘m op heeft probeer ik met haar te spelen (geen zin- zij dus) maar ze wil wel nog wat extra knuffelen.
Tot dat wat haar betreft ook mooi zat is en ik na het geven van een paar kleine snoepjes de deur achter me dicht trek.

En pas buiten het briefje lees dat L. voor me heeft achtergelaten omdat me dat bij buitenlicht wel en binnen niet lukt.
Op het briefje staat dat L. een aantal dingen (eten en drinken) voor me op tafel heeft gezet.
O.a. speculaas.

Speculaas? geen speculaas gezien.
Ik doe de deur weer open en zie Tashi op haar achterpoten met de kop boven de tafel staan.
Ze zakt direct terug.
En gaat dan weer de plek van de staven fixeren.
Tenminste, ze doet alsóf want haar hart zit er duidelijk niet in (en de schouders hangen een stuk lager).

Dit wás neem ik aan de speculaas.
Ik moet erg om Tashi lachen maar probeer dat niet te laten merken.