Er is er één jarig, hoera, hoera
Dat kun je wel zien dat is… zij!!!
Gefeliciteerd met je 5e verjaardag lief Lexepexje,
Happy birthday SuzyQ (baby, I love you!)

Het zal je maar gebeuren.
Je bent een snoezige Babypoes die normaal slaapt van midden in de nacht tot midden in de dag, dan een kleine wandeling en pas tegen donker écht erop uit.

Omdat je weet dat jouw taak in het leven muizen vangen is, vang je dan een muis.
Omdat het niet alleen ‘werk’ hoeft te zijn, martel je die gezellig een uurtje dood.
Favoriete plek: badkamer.
Allerfavorietste plek: de badkuip.

Vanochtend doorbreek je je eigen ritueel en staat al met je personeel om half negen op.
Om half tien: hebbes!
Muis doet een paar goede pogingen en klimt *bijna* uit de badkuip via de doucheslang dus maak je het nog wat leuker en tilt muis uit het bad op de vloer.
Dit zóu moeten eindigen met iets als “en gelachen dat we hebben” alleen slaagt muis erin zich ergens in de badkamer te verstoppen.
POEZENVLOEK! (ik weet niet hoe die klinken dus schrijf het maar even zo op)

Je besluit het hele huis af te breken, in de woonkamer een nog volle doos met breekbare(!) spullen hárd van een krukje te smijten op z’n zij en dan nóg geen muis!
Personeel probeert je te troosten met een smakelijke (dat wel) liquid snack – maar daarmee heb je je muis nog niet terug.
Dus weer op pad.

Soms zit het Babypoes niet mee.

Ik heb intussen iets bedacht.
Eén vrouw op FB is altijd aardig voor me geweest én ze heeft oude, ziekelijke katten (als Stichting) die vaak naar de DA moeten wat een fortuin kost wat zij niet heeft.
Dan plaatst ze een oproep op FB en maken mensen (ook ik) kleine bedragen over.

Ik maak hier een eenvrouwsprojectje van.

Gisteren bood ik twee van deze magneetjes aan voor € 5 per stuk *incl* verzendkosten.
Ze waren direct weg.

Vandaag 2 van deze boekenleggers, 1 is al verkocht (voor 4 Euro).

De aardige vrouw die die ene kocht, betaalde er ook nog eens 10 ipv 4 Euro voor.
Dat verwacht ik verder van niemand.
Maar het is wel heel fijn voor de in dit geval zeer zieke kat Fien.

In 2016 rond deze tijd kwam Loki hier wonen.
Deze foto is een jaar later genomen.
Wat mis ik die kat!

Ik zit beneden in mijn woonkamer de krant te lezen wanneer naast me op de ruit wordt geklopt.
Vreemd! Ik verwacht DHL maar heb vanochtend nog vastgesteld dat de deurbel het doet en bovendien heeft deze jongeman geen geel DHL-jasje.

Hij wijst op mijn schuurdeur, ik loop erheen en open die.
Of ik weet van de subsidie als ik nu mijn ruiten dubbelglazig maak? Nee.
Hij vertelt over € 1300 euro en vraagt wat ik als budget heb voor de rest.
Ik keer het om: hoeveel zou het mij dan nog kosten? Hij schat € 900.
En hij wil NU het huis doorlopen en kan dan direct een schatting opstellen én me in contact brengen met een bedrijf.

Ik: nu meteen? Mag ik niet nadenken.
Antw (iets anders geformuleerd): nee.
En als ik erop stond na te denken moest hij nóg een keer hierheen rijden.
Nou, dan niet.

Ik kan nog iets toevoegen. Terwijl we stonden te praten, hij buiten en ik in de deuropening kwam Lexje/SuzyQ/Babypoes aanlopen. Ze wou naar binnen. Ik hield de deur wat verder open, zei tegen de knul “dat is mijn kat” waarop hij niet reageerde.
*Zij* reageerde wel nl door weg te lopen.
Volgens mij voelde ze feilloos aan dat meneer de verkoper een oplichter was die dus niet deugde.

Op deze dag tien jaar geleden kwam Loki bij me wonen.
Omdat hij in het vorige huis panisch was voor de hond.

Hier was hij er de eerste weken van overtuigd dat ik hem naar het leven stond.
Dat kwam goed.
Toen haalde hij zelfs een vriendinnetje in huis.

Op 24 juli vorig jaar ging hij dood.
En nee, de tijd vliegt niet.

Ik vond het vervelend te douchen in het kuuroord en deed dat dus wanneer ik een dag thuis was onder de eigen douche.
Bij 1 van die gelegenheden werd er opeens 3x hard op de badkamerdeur gebonsd. Uiteraard waren beide buitendeuren op slot maar door de jaren heen heb ik veel mensen een sleutel gegeven (bevriende buren, oppassers) en ik kreeg veel sleutels terug maar ja, een kopie is snel gemaakt.
Niet leuk maar ik dacht: waarschijnlijk eenmalig.

Een week later zag ik dat de drempel van de wc beneden, in het halletje tussen voordeur en woonkamer, van zijn plaats was.
Nu heb ik een huis dat ‘wel een likje verf kan gebruiken’ om het eufemistisch uit te drukken dus ik dacht: missch spontaan van z’n plaats geraakt.
Toch de wc-deur open gemaakt en daar zit Loeki, de kat van de buren (zusje van Lex) die had vernield wat ze kón vernielen (vloerbedekking, wc-rollen en ja, die drempel). Waar ik alleen maar blij om was want als ze dat laatste niet had gedaan, had ik haar niet gevonden.

Ik gebruik die wc nl vrijwel nooit (er is er ook nog 1 in de badkamer) en het kon maar 1 ding betekenen: iemand had met opzet die arme kat in de wc opgesloten waar ze ieg de hele nacht had gezeten – ik hoorde later dat ze zo lang was vermist.

Rot

Iemand deed dus rot tegen mij.
En rot tegen mij persoonlijk is 1 ding maar rot tegen een dier… wacht maar tot ik je te pakken krijg.
Ieg vast alle sloten laten veranderen die toegang bieden tot de buitenwereld.
Nu nog proberen de angst weer uit mijn lijf te krijgen.

Sprak me aan omdat ik een vriendin verloor na kritiek op haar dochter die na lang wikken en wegen een dure rashond had aangeschaft

Waarom het me ook aanspreekt.

Ik zei eens tegen iemand: als Lexje dood gaat, hoef ik ook niet meer te leven.
Waarom zij zei: nee, dan gaan we samen naar het asiel en kies jij een kat van 15 jaar uit.
Dat vind ik een mooie gedachte.

Er is een commercial: sta stil bij de leuke dingen die dit jaar je heeft gebracht.
Camera zoomt in op mooie vrouw die wat ‘wegdroomt’.

Ik denk: ik ben me alleen bewust van nare dingen, vooral de dood van Loki.

Maar opeens besef ik dat er wel degelijk ook iets goeds is: Lexje aka Suzy, die ik aan Loki heb te danken.
Als zij niet vele jaren geleden op Loki verliefd was geworden, had ze nu niet hier gewoond maar nog steeds bij de buren bij haar zusje.

Lexje is een schat.
Vannacht bv ligt ze de hele nacht op bed in mijn armen hoewel om de een of andere reden de verwarming in de slaapkamer het niet doet en nu de harde wind op het slecht geïsoleerde huis staat is het daar stervenskoud.
Beneden is het wel warm en kun je op de vensterbank boven de verwarming liggen op een warm dekentje (wat ze nu ook doet).

Verder is ze natuurlijk gewoon ‘een kat’ die helemaal haar eigen leuke zin doet.

Ik zei het ongetwijfeld al eens eerder maar ik heb dus niks met Kerstmis.
Feestdagen iha zeggen me niks.

Op FB ben ik even nog minder actief dan hier, wat FB er niet van weerhoudt me het 1 en ander toe te sturen.
Bv deze herinnering.
Loki op een kerstpuzzel.
Ach gossie.

Als ik nou toch ga zeuren/verdrieten.
Toen ik in Grootschermer kwam wonen = 25+ jaar geleden moest ik een dierenarts hebben.
Eerst probeerde ik er 1 in Stompetoren.
Man was vooral een veearts die mijn poesje Nelly bij het bevoelen ongeveer kapot kneedde.
Buurvrouw zei: probeer Dierenkliniek Oudorp.

Dat deed ik.
Met toen nog dokter Theo maar al snel kwam daar dokter Martin bij.
Een leuke knul en intussen een leuke volwassene, tevens de baas van de kliniek na Theo.
Hij is kundig, ik mag hem graag.
Soms helpt hij me tussendoor als ‘spoed’ wanneer hij me ziet zitten en toen ik daar iets van zei (vol waardering) zei hij: we kennen elkaar ook al zo lang.

Vorige week een mail: “beste baasjes”, en Martin stopt ermee.
Na 25 jaar.
Voor ‘nieuwe uitdaging’ enzo.
De nieuwe dierenarts schijnt erg deskundig te zijn. Maar zij en ik kénnen elkaar niet eens.

Assistentes
Ook het ‘lagere’ personeel loopt weg.
Net als een jaar geleden. Maar toen was opeens het team weer compleet!
En nu dus weer niet meer.

Ik krijg een herinnering: Loki is nog steeds niet gevaccineerd.
WTF! een maand geleden was hij daar 2x(!) terwijl die oproep al stond, had dat dan niet meteen gekund?
Nee, dat deden ze niet zomaar zegt het meisje dat mijn naam en die van de lieve Lokepook niet herkent(!) – zomaar een extra prik geven. Ok… maar even met mij overleggen? had toch ook gekund?!

En de Stronghold. Ik had gevraagd om die in het nekje te doen.
Dat zag meisje idd staan in de aantekeningen maar… het was niet in rekening gebracht dús niet gedaan!
Moest ik daar nou blij mee zijn?!
Wat heeft het dan voor zin als ik idd zoiets vraag?

Ik ga direct zelf de Stronghold ophalen bij een aardige assistentevrouw die ik wel herken (zij mij ook weer niet).

Ik denk: 1x probeer ik de nieuwe dierenarts uit, als het niks is ga ik naar een andere praktijk.
Ook al haat Loki de lange autoritten (hij vindt Grootschermer-Oudorp al krijsenswaardig).

Loki heeft veel klitten in zijn vacht.
Knippen helpt niet, dus wordt het scheren en een roesje.
Dat wou ik de oude man niet zomaar aandoen: eerst grondig onderzoeken door de dierenarts of het verantwoord is.

De afspraak stond al voor 10 april omdat het de assistente en mij niet verantwoord leek Loki nu al half kaal geschoren de buitenlucht in te jagen. En omdat hij zo bang is voor de dierenarts wilde ik het wel in 1x doen.
Maar de afgelopen week heeft Loki opeens minder eetlust tot hij alleen af en toe nog wat sap van de brokjes likt.

Dierenarts
Gisteren naar de dierenarts (geen afspraak gemaakt, wou niet het risico lopen dat ik een assistente aan de telefoon zou treffen die zou zeggen ‘het is heel druk de eerste kans is woensdagmiddag’).
Iedereen was aardig, dierenarts deed grondig onderzoek (bloed, nieren en lever zijn goed), alleen gebit moet gefatsoeneerd en *iets* moet ieg met de vacht maar… er waren twee noodgevallen tussen gekomen dús moet Loki nu woensdag terugkomen.

Wat al erg genoeg is, maar omdat ik hem niet in en uit de auto kan tillen (hij is zwaar) heb ik daarvoor hulp nodig.
Na wat rond-appen vind ik iem voor in de auto zetten. Eruit is lastiger.
Weer dierenarts gebeld.
Ik zóu Loki begin middag kunnen ophalen maar de eerste buurtbewoner die kan uit-tillen is pas om 4 uur thuis.
Dus moet de arme Loki nu tot half 4 in de kliniek blijven.

En hoop ik dat hij wel ’s ochtends vroeg wordt behandeld zodat hij daarna zijn roes kan uitslapen.
Maar ik ben bang dat als er weer een noodgeval tussen komt ze zullen denken: Loki wordt toch pas om half 4 opgehaald dus die kan ook wel later onder het mes.

Ik heb twee katten.
Natuurlijk Loki die in september 17 wordt en toen hij net hier was ving hij nog wel eens een muis of een mus (en maakte hij hoge en verre sprongen maar Die Zeit ist ein grausam’ Ding en dat geldt voor ons allebei).

Ook heb ik sinds ongeveer 2 jaar Lexje die als kitten introk bij de buren maar verliefd werd op Loki dús woont ze nu hier.
Ze is gek op muizen. Vangt ze buiten, vangt ze in de schuur.
En gaat er dan mee ‘spelen’ in het bad.

Als ik dat hoor grijp ik in, pak het muisje met een dunne handschoen en zet het buiten (Lexje boos).
Een paar dagen geleden tilde Lexje het meest recente slachtoffer uit bad en zette het op de badkamervloer.
Jagen, proberen te vangen, pootje erop, laten gaan, opnieuw vangen.
Fun, fun, fun!
Tot muisje twee dagen geleden op zo’n moment de pootjes nam.
WTF!

Vertwijfeling, frustratie.
(en dus een nieuwe zoeken)

Vanochtend vind ik de badkamervloer bezaaid met stukjes droog voer (staat daar altijd, uiteraard in hoog bakje maar is blijkbaar omver geraakt) en op het kleedje ligt een muizenstaartje met wat ingewanden.
Toch te pakken gekregen dus.

Ik denk dan: zou Lexje nu denken ‘muisje éven in het bad martelen maar niet te lang want dan komt Jeanne haar redden en is ze weg’ en ‘bij op de vloer zetten érg goed opletten waar het kreng heengaat anders moet ik weer een nieuwe vangen’.
Of leren katten geen lesjes.

Ik geef een hoop geld aan goede dierendoelen en meestal is dat idd ‘geven’ en krijg je er niks voor terug.

Ik ben ook donateur van de stichting Kitten&co en daar kon je kattenkontjes bestellen, gehaakte prullaria met catnip oid er in.
Al snel ging het bestel-loket dicht want we waren wat al te gretig met ons allen.

Vandaag arriveerden mijn kontjes.
Ze vielen in goede ‘aarde’.