Uit een soort macht der gewoonte luister ik elke dag vrijwel de hele dag naar Radio 1.
Alleen bij Astrid de Jong en Merlijn Schneiders niet. Er is maar zoveel ergernis die een vrouw zichzelf met opzet aandoet.
Vanochtend luister ik naar het R1J, gesprekje met iemand uit Loosdrecht die boos is over de asielzoekers, die hij consequent de ‘uitgeprocedeerde asielzoekers’ noemt.
Goh, denk ik, is dat echt zo? Wordt het een locatie voor *uitgeprocedeerde* asielzoekers? Even checken en het antwoord is: nee. Maar de verslaggever laat de man breed uitpakken zonder een momentje ‘jamaar’ er tussen.
De middag. Weerman vertelt over de harde wind en presentator Fleur roept enthousiast dat die wind toch fijn is voor de natuurbranden die nu overal woeden? Dan doven ze toch?
Alsof het een kaars is die je zo kalmpjes uitblaast.
Eh, nee! Corrigeert de weerman nog.
De wind maakt het juist erger.
Geen reactie.
Maar misschien zit ze zich nu al de hele avoond kapot te schamen over deze enorme blunder.
Maar – en dat vrees ik – misschien ook niet.
Geef een reactie