Loki heeft geen uitzaaiingen.
Ik kan het nog nauwelijks geloven.
Toen hij vannacht bij me kroop en we lagen te kroelen dacht ik: hij is afscheid van me aan het nemen.
Maar hij leeft nog en hij blijft voorlopig leven.
Loki is nu doodmoe van de tocht naar de dierenarts en het bevoelen en buikje scheren en de echo.
Ik ben doodmoe van een maand in de zenuwen zitten.
wat een geweldig nieuws! Kunnen jullie nu allebei bij gaan komen.
Ik geloof dat Loki sneller ‘bijkomt’ dan ik. Hij vond de ochtend verre van fijn maar is nu weer zijn gewone Loki-zelf.
Ik ben kapot.
maar loki beseft niet wat er aan de hand zou kunnen zijn en jij wel. En de afgelopen maand was je daar dan ook nog bang voor. Dat is niet één-twee-drie weg, maar hopelijk verdwijnt het wel geleidelijk.
Ik probeer nu weer vooruit te plannen! voor mezelf om te beginnen.
Luchtjes van Rituals.
Puzzles van Masterpieces.
Voor Loki kocht ik al overheerlijk voer tot eind 2021.
Je hebt helemaal gelijk dat het gevoel ‘geleidelijk’ moet verdwijnen. Want hoewel ik nu beter weet, is het er nog steeds een beetje.
Goed nieuws !