Droom en werkelijkheid

Ik droom dat ik uit mijn slaapkamerraam de tuin in kijk en zie dat de cavia’s uit de ren in de achtertuin klimmen.
Langs de tralies omhoog.
Waarna ze alle kanten opgaan en verdwijnen.

Op 1 cavia na die hard is gebeten door mogelijk een konijn, mogelijk iets anders.
Voor die cavia bel ik de vervangend dierenarts (in de droom is het weekend).
Ik mag komen en realiseer me pas wanneer ik heb neergelegd dat ik de plaatsnaam niet heb genoteerd.
Ik bel opnieuw – de telefoon (een 06-nummer) wordt niet opgenomen.
Ik google het straatadres: F 9.
Dat blijkt alleen in Gouda te zijn.
Maar Gouda is ver bij mij vandaan – dat zál toch niet?

Eenmaal wakker pieker ik verder.
Nu over konijn Thomas.
Ik heb al dagen geleden de Opvang Heiloo gevraagd of hij een week kan logeren in hun buiten-filiaal.
Mijn vraag zou worden doorgegeven.
Aangenomen dat het lukt moet ik Thomas donderdag wegbrengen.
Maar hoe váng ik hem? Want die domme caafjes zoeken veiligheid in een hok waarvan we deuren barricaderen en dan het deksel af tillen.
Maar Thomas trekt sprintjes door de ganse 20 vierkante meter ren.

En wat als ik hem niet bij de Opvang kan stallen.
Waar laat ik hem dán.

Voorbeeld van het zgn niet-uitgerust somber wakker worden.