Droom

Eigenlijk moet ik deze week terug naar de dokter.
Tenminste dat zei de invaldokter bij wie ik tien dagen geleden was.
Om ’te vertellen hoe het gaat’.
(dit is nog niet de droom)

Ik heb geen zin om terug te gaan, ervaar het als zinloos, maar in de droom ga ik wel.
Ik stel me (in die droom) veel assertiever op dan ik twee weken geleden deed en zeg dat ik geen hoge pet op heb van de dokter na de vorige keer.
Er ontstaat wrevel en bijna-ruzie.

Dan duwt ze me twee verwijsbrieven in de hand.
Naar een specialist.
Welke? wil ik weten – KNO, iets anders?
Dat zal ik wel merken, zegt ze.

De andere is voor een ‘geriatrisch psychiater’.
Dat staat op de envelop en ze lacht vals wanneer ik dat zie en ervan schrik.