Bram

Ik las een boek.
Niet die ene thriller waarin ik een jaar geleden begon (en die ik nooit uitlas), ook niet die andere die ik een maand geleden kocht (en waarin ik niet eens begon).
En evenmin het non-fictie-boek, aanschaf 3 weken terug, dat ook al niet open is geweest.

Het was Bram van Stichting Werkgroep Wolf Leusden.
Over het leven van Bram en mn de juridische strijd die om hem is gevoerd.

Wat ik knap vind: de goede uitleg van de juridische kant zonder in jargon of juist Jip+Janneke te vervallen.
Ook knap: de maar ietsje (terechte) boze gedrevenheid.
Geen verdraaien van de feiten voor zover ik kan nagaan.
Evenmin overdreven gejank.

Zelf zat ik aan het slot (ja! in 1 ruk in twee uur uitgelezen! ik!) met vochtige ogen.
Ik voel me machteloos en wou dat ik iets kon doen.
Hopelijk brengt het andere lezers wel tot actie.

Misschien zelfs *mij* wanneer het boek is ingedaald en ik een creatief moment krijg.