Toen ik net in Grootschermer woonde, adviseerde een buurvrouw me een bepaalde dierenarts in Alkmaar.
Gouden greep.
Geweldige dierenarts. Er kwam een nieuwe bij.
Ook geweldig.
DA 1 is al een tijdje met pensioen. DA 2 heeft recent de praktijk overgedragen.
Na 25 jaar.
Niet aan 1 van die enge organisaties, maar toch: mijn vertrouwde arts werkt er niet neer en op een paar balie-assistentes na werkt er helemaal niemand die ik ken.
Een paar maanden geleden racete ik erheen met een niet-etend konijn.
Voor niet-kenners: als een konijn niet eet, legt het de darmen stil en kan het binnen een dag dood zijn.
De assistente: we hebben geen tijd.
Eerste gelegenheid is morgen om 11 uur.
Ga dus maar naar een andere praktijk.
Ik vraag wie er nu werken, als DA.
1, een Belgische, die na een jaar nog steeds geen Nederlands spreekt, alleen Engels en Frans.
En ik ben vlot in Engels maar met een doodziek dier in mijn armen… minder.
Hoe dóen jullie het dan?
“Met ZZP-ers.”
In het AD lees ik over een DA(37) in Waddinxveen die voor zichzelf is begonnen.
“Je merkt dat klanten het vertrouwen in een praktijk verliezen als ze geen vaste dierenarts hebben.
Bij ons zien dieren en hun eigenaren altijd hetzelfde gezicht. Ik voel wanneer een dier niet goed in zijn vel zit en weet van de eigenaar welke zorg die voor het huisdier verlangt.”
Krek.
Jammer dat Waddinxveen zover weg is.
Onze dierenarts verkocht zijn praktijk wel aan zo’n keten, ergens in 2018 of zo. Hij was in de 60 en had wat gezondheidsproblemen. In het begin werkte het personeel dat hij al in dienst had er gewoon nog, maar na verloop van tijd werd het een soort doorgangshuis voor dierenartsen. Bovendien werden dierenartsen naar believen in vestigingen in de omgeving ingezet. Dagje hier, dagje daar. Gevolg: iedere keer een ander gezicht. Wij werden daar niet echt blij van. We zijn er uiteindelijk nog vrij lang gebleven, te lang eigenlijk. Ook na een erg vervelende ervaring. Gelukkig hebben we nu een andere dierenarts, die niet bepaald fan is van die ketens en ook voorlopig nog niet pensioengerechtigd is. Zij is geweldig en haar personeel ook.
Ik doe hetzelfde: ik blijf te lang! Ik denk natuurlijk na over alternatieven.
Was 1x bij de Dierenkliniek Heerhugowaard waar mijn eigen DA Martin nu 1 dag p.w. werkt… ALS hij die week werkt.
Was er 1x met dat niet-etende konijn. Jongeman-DA had geen idee, gaf konijn een oppepper en verdomd, konijn at weer.
Tot twee maanden erna.
Toen belandde ik bij een eenmanspraktijk met oudere DA die tegen mij een super hork was. Behandelde me als vuil. Maar behandelde het konijn wel goed. Bleek een grondig probleem met zijn gebit te hebben (gangbaar konijnenprobleem dat jongeman-DA niet had gezien).
Maar om hem nu als vaste DA te nemen? Hork (ok.. kan ik mee leven), ouder (mm.. hoe lang dan nog?) en… eenpitter.
Destijds ook Dierenkliniek Heerhugowaard als eerste gebeld toen konijn opnieuw niet at: “er zijn nog acht wachtenden voor u”. Acht?!
Maw: ik wou dat ik een oplossing had.
Ik heb eerst wel rondgekeken. Hoewel hier in Utrecht best veel dierenartsen zijn, was het nog best een zoektocht. Een buurman had goede ervaringen met de kliniek waar we nu zitten, dus dan die maar. En dat was er goede keuze. Veel succes met zoeken!
Mijn nadeel is dat ik in een dorp zit.
In Alkmaar zit mijn huidige DA, die een band heeft met Dierenkliniek Heerhugowaard waar (Hwaard) ook de eenpitter zit.
In Alkmaar ging ik ook eens naar Stad en Land – slechte ervaring, mocht stervende kat niet eens aanraken (hand op lijfje, niet ‘in armen tegen me aan geklemd) want ‘dat merkt hij toch niet meer’.
In dorp Stompetoren is een praktijk maar die is erg elementair én heeft beperkte openingstijden. Dan is er nog De Rijp (slechte reviews). Etc.
Bij echte nood is er in Hwaard trouwens een 24/7 kliniek die wél goed bekend staat: Florens. Maar die kun je niet inhuren als vaste, ‘gewone’ DA.