:-(

Toen ik de vorige keer in Amerika was, is mijn laptop een aantal keren gecrasht.
Vastlopers.
Blauwe schermen.

Zodra ik thuis ben, dacht ik toen, gaat hij naar de computermeneer in Heerhugowaard en mag die hem weer fris en fruitig maken.
Maar zoals die dingen (bij mij) gaan: thuis doet de laptop het bijna altijd en al snel verdwijnt de urgentie.

Vandaag wil ik iets goeds doen.
Dus haal ik overbodige troep van de laptop.
Doe schijfopruiming.
Kijk of hij toe is aan defragmenteren (nee).
En laat dan Windows ook nog even kijken of er wellicht ergens fouten zitten en zo ja: repareer ze vooral.

Waarna Windows niet meer kan opstarten en vraagt of hij zal kijken of er in Startup iets mis is en zo ja: repareren?
Ja graag, klik ik.
Waarna de laptop telkens wéér die vraag stelt en, om met Sylvia Witteman te spreken: ik verzin het niet, ik letterlijk met de telefoon in mijn hand zit met het nummer van de meneer uit Heerhugowaard om die te hulp te roepen en dan doet de laptop het weer.

Ik aarzel: toch de deskundige vragen de laptop na te kijken?
Maar dan ben ik hem een tijdje kwijt! en: hij doet het nu toch weer?
En: die man is vast op vakantie.

Ik kijk op de Facebook-pagina van zijn bedrijf.
Daar staat dat hij vandaag open is.
Dus bel ik zijn mobiel.
“Met Adri!”
Ik zeg mijn naam, vraag of het gelegen komt.
Hij: “Ik zit op mijn vakantieadres, in België.”
O.
Maar bij terugkeer zal hij contact met me opnemen.

Ik vraag wanneer hij terugkomt (dinsdag) en vertel dat mijn laptop moet worden nagekeken voor mijn vakantie.
Hij vraagt wanneer ik ga (10 augustus).
Dan zal hij “tegen die tijd” contact opnemen.
“Ik bel volgende week wel” zeg ik.

Dit alles tegen de achtergrond van krijsende kinderen.