Ik ben een toegewijde vogeltjes-voerder.
Dus brengt PostNL me gisteren 60 kilo hoogwaardig graan en zal hetzelfde bedrijf me morgen nog voor meer dan 100 Euro vetblokken leveren.
Omdat de diertjes moeten ‘opvetten’ voor de winter.
Laatst vertelde ik het aan een bezoekster.
Ze wees op ‘buiten’ en zei dat ze het al had gezien.
En idd: vele tientallen spreeuwen en mezen en mussen en kauwtjes.
Turkse tortels, een enkele houtduif, sporadisch een specht.
Een paar merels. En mijn zes eksters.
Ik sta op, ga naar beneden, werp vogelvoer (de konijnen krijgen iets later) en wil weer naar boven gaan.
Al onderaan de trap zie ik het gebeuren: eenden.
Véél eenden.
Doodgewone wilde eenden.
Vijftien, twintig, dertig… ze landen op het dak van het schuurtje.
Wachten tot ik mijn hielen heb gelicht en dalen dan neer.
Met hun vele allen.
Nee, geen foto.
Want dan schrikken ze en vliegen weg.
En eendjes moeten ook eten.
Geef een reactie