Dat ik slecht slaap is intussen een gegeven.
Lexje Babypoes speelt daar op haar manier op in.
Soms komt ze om iets na 23 uur thuis en gaat op bed liggen.
Snel! nu moet ik er bij kruipen anders verlaat ze weer het pand.
Ander vast tijdstip is half 1.
Als ik nog op ben, haast ik me dan ook naar bed. Vaak lig ik er dan al in.
Haalt ze ook half 1 niet? dan half 3.
En niet half 3 dan is alles mogelijk tot 6-7 uur aan toe.
Vandaag kruip ik zelf om half 1 in bed.
Zinloos proberend mijn malende gedachtenstroom uit te zetten, wachtend op dat schattige poesje.
Een uur later geef ik het op, en denk: 1 mini-bakje vla als troost-eten, mag niet maar gaat het toch worden.
Dus ga ik de trap af en daar op een kleedje op een vensterbank ligt in croissant-vorm in diepe slaap: Babypoes.
Ze doet alsof ze me niet opmerkt zodat ik besluit het spel mee te spelen, zachtjes doen, vla inschenken en weer naar boven.
Wel eerst nog de verwarming wat hoger gezet.
Zodat mijn lief klein wezentje wat comfortabeler overspelig is.
Geef een reactie