Moederzorgen

Ik hoor wel eens over katten die de pest hebben aan regen.
Lexje Babypoes heeft dat niet.
Ik denk wel eens dat ze er lol in schept te walking in the rain.

Elke begin avond gaat Lexje naar buiten.
Weer of geen weer.

Een paar keer komt ze (zeiknat) binnen, eet wat Perfect Fit en als ze geluk heeft tussendoor ook nog een Dreamies Creamy (haar huidige favoriete liquid snack).
Dan terug naar buiten de regen in.
Tot zij bepaalt dat het moment voor oogjes dicht, mondje toe echt daar is.

Kan half 1 zijn (dan bof ik).
Vaker: half 3.
Kan ook láter.

Gisteravond was het weer zover.
Storm, de afvalbakken van de overburen vlogen door de straat – niet leuk buiten.

Lexje deed ‘Lexje’.
Zodat ik half 1 ‘wintertijd’ toch maar naar bed ging.
Even dook Lexje op – om weer te verdwijnen.

Vanochtend: daar is ze.
*Niet* zeiknat.
Want heeft zich beneden op een verwarming droog liggen stoven.

Tegen een kind kun je dan iets zeggen als ‘zég dat dan’ – maar ja – het is een kat.
Wat de zorgen niet minder maakt.