Memories

FB toont je (als je dat ‘aanzet’) elke dag de postjes die je de voorafgaande jaren op deze datum schreef.
Vandaag kijk ik in meerdere postjes terug op Loki.

Ik vermeld er 1 omdat die zo raar ’toevallig’ is.
Het gaat erover dat Loki opeens bedacht dat hij het vertikte via het luikje in de schuurdeur binnen te komen (naar buiten vond hij geen probleem).
Hij ging op de stoep van de overkant zitten, fixeerde het huis en wou dat ik de voordeur voor hem open deed.

Natuurlijk deed ik dat dan!
Maar soms sliep ik.
Bijvoorbeeld die ene nacht begin november 2022.

Stortregenen deed het.
Zodat ik me met moeite om zes uur in de ochtend uit bed sleepte om de voordeur open te doen.
Maar beneden was al Loki, zeiknat maar opgewekt.
Binnengelaten door de overbuurvrouw die me had gevraagd of ik haar toestemming gaf de deur te openen in gevallen als deze, aangezien zij meestal eerder op was.
Daarna gingen we samen naar boven en lag Loki nog drie uur(!) in mijn armen te slapen.
#Bliss

Nu dat toeval.
Buurvrouw en buurman zijn bezig met verhuizen.
Morgenochtend om 6 uur (missch eerder) rijden ze weg.
Weer een stukje Loki uit mijn leven.
En die aardige mensen ook.
Weg.
Maar een herinnering als deze, die net vandaag opduikt … bijzonder.