Ik ben weer eens stom geweest.
Wijs geworden door meedoen met ándervrouws veilingen tbv het goede dieren doel, ging ik zelf aan de slag.
Zocht mooie artikelen uit, als het even kon ‘vintage’.
Uiteraard ‘nieuwstaat’.
Deugdelijk ge-researched.
Dan lokkend presenteren kwa tekst en kwa foto met een prijs die ook ‘om te hébben!’ was.
Waarna de mogelijke koper in de watten werd gelegd.
Etc. etc. etc.
Niet álles ging mis.
Ik kreeg veel enthousiaste reacties dat het ‘mooi’ resp ‘leuk’.
Alleen met die kopers zat het niet mee.
Ze wáren er wel, maar veel te weinig.
Wat me er niet van weerhield een volle maand door te gaan.
‘Vol goede moed’ zou ik kunnen zeggen maar de waarheid was steeds meer ‘met de moed der wanhoop’.
Vanochtend word ik wakker en besluit: ik stop.
Zet dat op FB waar een betweter beter-weet wat ik fout heb gedaan.
Andere mensen leven mee, een enkeling plaatst alsnog een bestelling.
En gaat dan weer moeilijk doen wanneer ik (hoewel dat duidelijk stond vermeld) verzendkosten in rekening breng.
Zeggen dat ik nu relaxed en vrolijk zit te zijn – nee.
Opgelucht dan? een beetje.
Vooral het gevoel leer ik het dan nooit.
Geef een reactie