Dit wordt een zeurstukje dus als je verder leest ben je gewaarschuwd.
Ik zit te denken over: ben je wie je bent of ben je (ook) wie je was.
De achterliggende gedachte voor zover die er al niet erg dik op lag: I used to be someone.
Er was een tijd dat iedereen die iets met de vrouwenbeweging had en/of de Volkskrant las me kende.
En ik schreef ook nog mooie dingen over recht. Ook boeken. Waarvan 1 bekroond.

Nu noem of schrijf ik mijn naam en de andere kant knikt eh-huh.

Fanlog-Hansje schrijft me: wat doet het ertoe dat ik je niet ken van vroeger? Ik ken en waardeer je toch van nú?

Maar ik denk dat ik-nu zonder ik-vroeger niet compleet is.
Als ´gekend´.
Als ´ik´.
Omdat ik niet nu vers uit het ei kom.

Ik krijg mail van een meisje dat eerstejaars is aan de School voor de Journalistiek.

"Voor het vak journalistiek en samenleving moet ik een artikel voor 1990 uitkiezen.
Ik heb voor uw boekbespreking van “Journalist in de rechtzaal” uit 1988 gekozen. In de opdracht wordt ook gevraagd naar een reactie van de journalist die het heeft geschreven. Hoe die er nu op terug kijkt."
Volgen een paar heel aardige vragen.

Alleen bewaarde ik mijn artikelen niet. Ooit wel. Een paar.
Maar de meeste niet en waar de wél ooit bewaarde zijn zou ik nu ook niet meer weten dus die bestaan eigenlijk ook niet meer.

Ik heb de studente verzocht om een goed leesbare scan. En een diep doordacht antwoord toegezegd.
Iedereen die me stimuleert in "ik weet dat je ooit iemand wás, dus je bestáát" draag ik op handen.

Ik ben bij mijn nieuwe belastingman geweest.
Hij lijkt me aardig maar minder deskundig dan de vorige (op mijn terrein).
Maar hopelijk werkt hij zich snel in en dan niet op mijn uurtarief-rekening.

Het ene gegeven dat ik niet had (eindsaldo beleggersrekening 2005) wou hij niet ff voor me opvragen. Dat moest ik zelf doen.
Want ze zouden het hem vast niet zomaar geven.

Zojuist de Postbank gebeld over wat ik nodig heb.
"Dan bent u dus én de eindafrekening 2004 én de eindafrekening 2005 kwijt."
"Ja."
"Maar," zeg ik bijdehand, "ik heb nog veel meer rekeningen bij jullie lopen het had dus véél erger kunnen zijn."
De jongeman klinkt niet onder de indruk maar zal opsturen.

De ´strikvragen´ die hij me stelde vielen overigens erg mee.
Mijn geboortedatum en mijn adres.
Had de belastingman ook kunnen bedenken.

Although it may seem like a given, it is nonetheless crucial for Hillary Clinton to earn the respect and support of women voters if she´s to win the election in ´08. If early poll results are any indication, she´s done just that.

A recent Washington Post-ABC News poll completed this past Friday indicates that a whopping 59% of U.S. women view her favorably.

Surprisingly, her support among women crosses all age groups, educational backgrounds and ethnicities.
(Bron)

Vandaag had ik vrij en moest ik zoeken naar 1 ontbrekend stuk voor de belastingman waar ik dinsdag naar toe moet.
Hoeveel er nog op mijn aandelenrekening bij de Postbank stond eind december 2005.
Daar had ik geen zin in.

Dus dacht ik: laat ik de boeken eens opruimen.
Die met ietsje waterschade van de állerlaatste binnenshuis plensbui (donderdag).
En dan ook meteen maar al die andere boeken die ik eens als ´partij´ kocht waarvan ik de meeste niet leuk vind.
Aangezien ik heb bedacht dat ik alleen nog ga verkopen wat ik zelf wél leuk vind.
Amerikaanse politiek. Nederlandse politiek. Biografieën.

Dus streekromans, kinderpockets, romantische boeken, vertaalde thrillers, grappige boeken, onduidelijke boeken, omnibussen – wég ermee.

Dit staat nu klaar voor morgen wegbrengen naar Ingers vader (als die thuis is).

Er zijn nu dozen en planken leeg en mijn armen doen pijn.
En tegen de belastingman lieg ik dat ik dat papier niet kon vinden.

In Vroege Vogels een vrouw van Milieudefensie. Ze gaan actievoeren tegen Shell.

De vrouw heeft het voortdurend over "de Shell, zij" alsof Shell vrouwelijk is.
Is Shell inderdaad vrouwelijk? Geen idee. Maar ik vind het vreemd klinken.

Later zegt ze: "We willen dat Shell zich irriteert."
Oké.

President Bush is expected for the first time next week in his State of the Union address to talk about global warming.

He doesn’t want to, but it’s either that or talk about Iraq. Right now, global warming is looking pretty good to him.

Het is alweer een paar weken geleden dat ik deze mail kreeg maar er kwam een dood konijn tussen dus daarom nu pas:

"Bij het napluizen van oude Opzijs kwam ik jouw naam tegen en een boeiend artikel van jouw hand, waarvan ik zo vrij ben geweest het op de site te zetten, zie:
<http://www.vrouwennuvoorlater.nl/bladen/opzij.htm>
Mag dat van jou?"

Van mij mag alles en omdat ik zelf vrijwel niets van wat ik vroeger schreef heb bewaard vond ik het eigenlijk wel leuk weer iets terug te zien.
Net ben ik pas even op de site gaan kijken.
Het idee lijkt me leuk.
Maar als er niet snel een vonk onder wordt aangefikt dreigt zij een snelle sluimerdood te sterven.

 

De perenboom is in tweeën gespleten.
Nét na half twee.
Ik zag het gebeuren vanuit het slaapkamerraam.
Krak daar ging-ie.
Tegen de schuurdeur aan die nu niet meer open kan.

De andere helft staat te schudden en te trillen alsof die er ook geen zin meer in heeft.

Ik wou dat ik een man had die straks thuis kwam en ´m even weg zeulde.
(ach, als ik dan fantaseer over het hebben van een man, mag het ook wel meteen een stérke zijn, zo een die zegt: ga jij maar bij de haard zitten met een kalmerend glaasje wijn, ik zorg er verder wel voor)

Maar een man om sámen ´ach jee, wat rot, wat nu´ mee te doen zou ook al fijn zijn.

TORONTO,Ontario (Reuters) — A stowaway skunk that ended up in Canada after traveling more than 2,200 miles shut in the back of a transport truck from California has found a ride home.

“We do have a confirmed ride now back to California,” said Nathalie Karvonen, executive director at the Toronto Wildlife Center, which has been caring for the skunk since January 5.

“There is a host of a radio show in California and (the) producer who are actually taking time off work,” Karvonen said.

She has given warning about the potentially stinky stowaway . “We can never give a no-spray guarantee, of course.”

The brave pair — whose names weren’t immediately known on Wednesday — will rendezvous with center officials just across the U.S. border in either Buffalo or Detroit, where the handover of the female skunk will take place, Karvonen said.

“We don’t know when yet,” she said. “We’re still trying to get the paperwork worked out with the U.S. Fish and Wildlife Service.”

Karvonen estimates it will be between a week and 10 days before the skunk, which has not been named, can head home.

(Bron)

Het spreken van een tweede taal vertraagt het ontstaan van de eerste kenmerken van dementie met 4 jaar. Dat lijkt weinig, maar omdat het om gemiddelden gaat is dit een groot beschermend effect van tweetaligheid te noemen. Al eerder bleek dat tweetaligheid bij zowel kinderen als volwassenen samengaat met een duidelijk betere aandachtsfunctie en impulscontrole. Vanzelfsprekend komt er nog vervolgonderzoek. In de tussentijd is het geen gek idee om een tweede taal te gaan leren. Dit betekent waarschijnlijk een goede stimulans van relevante hersenfuncties.

(Bron)

"The good news is last night President Bush finally admitted he´s made mistakes in Iraq. The bad news is he´s planning to make the same mistakes again." –Jay Leno
"People who watched the speech said President Bush looked uncomfortable. And I was thinking, of course — he was in a library surrounded by books." –David Letterman
President Bush also said that all the military commanders who have looked at his plan say it will work. That´s because all the ones who said it wouldn´t work aren´t military commanders anymore." –Jay Leno
"Ted Kennedy attacked the president. He said Iraq is George Bush´s Vietnam. Which is very unfair. There is a huge difference. Bush knew how to get out of Vietnam." –Jay Leno
"President Bush announced he´s creating 20,000 new jobs. They´re all in Iraq." –Jay Leno

(Bron)

TORONTO, Ontario (Reuters) — Canadian wildlife officials are looking for a brave driver prepared for a 2,200 mile(3,500-kilometre) trip to take a stinky stowaway skunk back to her home in California.

But the skunk, who survived a seven-day journey across the United States and into Canada without food and water, after being accidentally locked away in a transport truck, is having a hard time finding someone to give her a ride home.

“We can never give a no-spray guarantee, of course,” said Nathalie Karvonen, executive director at the Toronto Wildlife Center, which has been caring for the skunk since January 5, referring to the black-and-white striped animal’s foul-smelling defense mechanism.

“It would have be somebody who would be prepared for that possibility.”

Releasing her into the wild in Canada is out of the question, Karvonen said.

(Bron)

Meer dan de helft van de Nederlanders vindt grote goede- doelenorganisaties onbetrouwbaar. Nog meer mensen (60 procent) zeggen zich te storen aan de manier waarop goede doelen geld werven.
Grootste ergernis: de telefoontjes thuis. Dat blijkt uit een enquête van het tijdschrift Onze Wereld.

(Bron)

En dan hebben ze het nog niet eens over de telefoontjes voor de niet-goede doelen – kwa ergernis.

Af en toe vertel ik hier een droom.
Ik heb er meer, véél meer en op die enkele (1 op 75?) leuke na zijn ze neutraal – een paar – maar meestal vervelend tot gruwelijk.

Ik kan mijn huis niet vinden, ik word eruit verdreven, ik probeer aardig te worden gevonden in groepen (who am I kidding), ik loop afspraken mis en vannacht fietste ik bijna Saddam omver me realiserend dat als ik dat echt deed ik zeker dood zou gaan.
En dat was nog het slapste stukje van deze nacht gruwel-dromen.
In andere deed mijn ziel pijn.

Nu mailt iemand me: ik kan je een slaappil sturen.
Seresta. Voor een droomloze nacht.
En eerst reageerde ik niet.
Want ik en pillen – no way.
Zij: heb je m´n mail niet gelezen.

Ja dus. En dan: stuur maar.
En 99% van mij ziet het als een zwaktebod.
Maar 1% zou zo graag een keer lekker, ongekweld zeveneneenhalf uur slapen.

Het is bijna half negen en de telefoon gaat.
De man van mijn dromen! denk ik positief.
Die eindelijk heeft ontdekt dat ik ook de vrouw van *zijn* dromen ben.

Ik neem op.
Achtergrond van call center.
Dan "met Corine van (onverstaanbaar) in Gouda – kan ik spreken met meneer of mevrouw Doomen".
Ik: "Die is hier niet."
Zij: "Dan bel ik een andere keer wel weer."
Ik: "Dat zou ik niet doen" en ik leg neer.

Een minuut later weer de telefoon.
Ik neem op en leg meteen weer neer.

En moet denken aan de zelfingenomen kwallerige hufter die ik een tijdje geleden aan de telefoon had die me iets wou verkopen en die ik toen ´nee, dank u´ niet hielp tenslotte neerlegde met "ik ga nu ophangen, dag".
Waarna hij terugbelde met een érg vals "ik wou óók nog even dág zeggen".

Tuig, bij die call centers.