Vandaag weer een aflevering van de ´waarin rijden de R1J-ers toch´-serie.
Waarin weer véél "ik heb niets met auto´s" – jongens en meisjes.
Menno Reemeijer bijvoorbeeld.

Maar gelukkig ook een verslaggever die trots is op zijn "patserbak" en er eerlijk voor uitkomt dat die voor hem een statussymbool is.

En dan is er nog de correspondent die met weemoed terug denkt aan zijn eerste motor en zich afvraagt waar die nu is.
Wie hem wil helpen zoeken: hij weet het kenteken nog uit zijn hoofd.

Alles is te vinden op Fanlog.

Al troost-etend vrat ik er in twee maanden vijf kilo bij.
Oh well dacht ik eerst. En toen: laat ik er toch maar weer wat af doen.
Bv door niet meer van die lekkere dikke kwark met chocola erin per beker naar binnen te lepelen, als tussendoortje.
Dat hielp niet.

Toen de zak drop die ik per dag achteloos leeg at van het bureau geweerd.
Daarna bij vreetbuien alleen nog mandarijntjes genuttigd.
Elke dag op de weegschaal. En er zijn dagen dat er een ons áf lijkt.
Vandaag is er opeens weer een pond *bij*.

In de spiegel kijkt een vet varkentje terug.
Erger: mijn wijdste broek kan niet meer dicht.
En nee: een nieuwe nóg wijdere kopen is geen optie.
(waarom me dit niet eerder opviel: ik draag achter het bureau zachte broeken met een touwtje in de taille)

Voormalig Tweede Kamerlid Gonny van Oudenallen heeft een nieuwe carrière in het verschiet. De oud-politica heeft een carnavalskraker opgenomen over haar blunder tijdens het vragenuurtje waarbij ze minister Hans Hoogervorst (Volksgezondheid) niet herkende. Ze zingt het lied samen met Jakhals Frank van het VARA-televisieprogramma ‘De Wereld draait door’, zo lieten zij vrijdag weten.
(Bron)

R. was hier en moest erg lachen toen bleek dat ik wist dat ik pincodes bij mijn credit cards moest hebben. Hij was er zonder meer van uitgegaan dat ik de brief waarin het stond niet had geopend.

Nu krijg ik een envelop van NUON. Ik maak hem open.
Mijn maandtarief is verhoogd.
Terwijl ik heel zeker weet dat ik dat voor drie jaar heb laten vast zetten.
En dat ik dat toen ze me nóg een keer vroegen of ik dat wou opnieuw heb gemeld dat ik wou vastzetten waarna ik een brief kreeg dat ik dat al eerder had laten weten.

Ik neem aan dat ik die brief heb bewaard. Zal toch wel?
Maar ik kan hem niet vinden.

Waarom kan ik nou niet de post direct wanneer die in de bus valt
1) lezen
2) opbergen waar die thuis hoort.

(hoe doen andere mensen dat toch)

Zo moe.
Geen tijd om te boek lezen (en dank K voor de leestip en zodra ik ´gewoon tijd´ heb zal het ervan komen).
Geen fut voor loglezen (sorry – jullie zijn hartstikke leuk maar ik trek het niet).
Mensen mailen – ik weet dat ik er nog een paar wil/moet schrijven maar o got.
Ik denk me suf voor dit afronden.
En zelfs dat schiet me niet te binnen.
Zo moe dus.

Je hebt problemen en Problemen.
Mijn grijze bak is bijna vol en ze komen hem pas over een week legen.
Dat is een Probleem.

De reden: ik gaf een onhandige opdracht aan het meisje dat zondag de hokken kwam schoonmaken zodat zij niet begreep dat er maar een klein bodempje vies hooi en stro in de bak mocht maar ze die bijna tot de rand vulde.

Ik kan er nu nog 2x de kattenbakken in omkeren en 1 maal een prullenmand maar dan zit-ie tjokvol.
Wat te doen.
Ik bedoel: ´s nachts een vuilniszak stiekem in de grijze bak van de buren proppen is ook weer zowat.

“Vice President Cheney lashed out at Hillary Clinton the other day. He said on CNN that he doesn’t believe Hillary would be a good president.

I can understand that. I mean, his administration has raised the bar so high.”

Mannen hebben meer aanleg voor autorijden?

´Ze kúnnen beter rijden. Alleen doen ze het niet. Ze zijn roekelozer, competitiever en agressiever. Het testosteron breekt hen op.´

Wat kunnen mannen van vrouwen leren?

´Fatsoen houden. Dat heeft te maken met empathie. Een vrouw zal niet snel bumperkleven omdat ze zich afvraagt: zou ik dat zelf rot vinden? ´

Zouden rijscholen aandacht moeten besteden aan rijgedrag?

´Het CBR heeft dit nog niet expliciet opgenomen. Wel is een methode ontwikkeld waarin sociaal rijden is opgenomen. Uit buitenlands onderzoek blijkt dat mensen die die methode hebben gevolgd minder ongelukken veroorzaken.´

(Bron)

Vandaag, ik voel me klote maar meer dan een paar uur ´ziek zielig in bed´ lukt me niet dus ga ik klooien.

Te lang geleden is het alweer dat ik bezig was met Wikipedia en bij de Radio Bitches (dat is een site) zag ik een levensloop van nieuwslezeres Liselot Thomassen dus als ik daar nou eens een kort stukje over maakte.
Gedaan, het haar op haar NOS-adres gemeld en een uur later een reactie: er klopt niets van en ze had het de Bitches nog wel zo precies doorgegeven met data enzo en wat een foute boel maakten zij ervan.
Morgen stuurt ze mij het exacte-data-overzicht wat ik daarna zal verwerken.

Waarna ik Theo Verbruggen en Bart Kamphuis er nog even in schrijf en dan eens check hoe het zit met de journalisten en juristen die ik ken.
Dat valt tegen.
Nóg een missie dus.

En mocht jij, die dit leest, denken: zou ik misschien ook… waag er een mailtje aan.
De enige meetlat die ik ken is of de moderatoren die zitten te screenen of iemand mag worden toegevoegd je kennen of denken dat ze je zouden móeten kennen.
Het antwoord is ´ja!´ als je nieuwslezer bent. Maar ben je een diepe denker met een boek van tien jaar geleden: helaas.

Vriendjes zijn.
Met iemand dus.
Is dat exclusief?

Tuurlijk niet. Weet ik. Vind ik.
En soms heb ik na een moeizame voorgeschiedenis ´vriendjes´ met iemand opgebouwd.
En wanneer dan iemand daar doorheen dendert omdat die mij kent en zodoende ook hém kent en zo ook vriendjes wordt dan vind ik dat niet leuk.

En rationeel weet ik: kinderachtig.
Maar de ziel zucht shit.
En ja, ik weet het – mijn ziel neigt tot zuchten en shit ligt haar voor in de mond.

Toen ik Proefdiervrij machtigde om van mijn girorekening te gaan afschrijven kreeg ik een sleutelring met een Beagle eraan.
Hij is mooier dan het plaatje suggereert.

Kan ik er iemand voor € 1,50 incl. verzendkosten blij mee maken?
Zo ja: ´hebbes´ in de commentjes, zelf contact opnemen en binnen een week betalen.

Frederique Spigt in het Radio 1 Journaal.
Morgen wordt ze 50 en wat is nou het verschil met 49 maar iedereen spreekt haar erop aan alsof het heel bijzonder is.
Háár zegt leeftijd niets.

Ja ja denk ik.
Maar dan zegt ze iets grappigs: als we het niet bijhielden zouden we helemaal niet wéten hoe oud we zijn.

Scherp.
Maar helaas weten we het wél.

“Geëmancipeerd en vrouwelijk” én 19 jaar jonger – wat wil een man van middelbare leeftijd nog meer.

Ellen Vogel is 85 geworden en goh – wat is ze nog mooi.
De NOS vertelt me dat een van haar beroemde rollen de Gijsbrecht was.
En opeens weet ik het weer.
Met de bus vanuit Eindhoven naar dat geheimzinnige, spannende Amsterdam – voor een avondvoorstelling.

Van die voorstelling herinner ik me niets.
Maar ik zie me nog in de pauze hand in hand de trap van de Stadsschouwburg afhollen, weg van het verantwoorde toneel naar de Grote Stad.
Zestien, lang haar, slank, kort rokje, mooi.
Met hem, achttien en ook mooi.
Waarna hij mijn hart brak.
Nee, niet die avond.

Maar erg lang heeft de idylle niet geduurd.
(de hufter)