Af

Ik schreef al dat ik wat ambivalent naar The Four Seasons zat te kijken.
Niet omdat de serie slecht was (dat is hij niet), maar omdat ik uit was op opgewekt lachen en ik kreeg drama.
Zo was het ook aangekondigd, als ook-drama, maar ik had gedacht dat dat wel zou meevallen.
Niet.

Met The Rookie stopte ik halverwege seizoen 6, wat ik eigenlijk zelden doe als ik eenmaal al zover ben.
Hier dacht ik: het zijn twee seizoenen van telkens acht afleveringen van pakweg een half uur.
Niet moeilijk doen, doorpakken.

Aflevering acht van seizoen twee heeft alles van ‘mooi slot’.
Claude en Danny nemen een beslissing die mogelijk in seizoen 3 fout gaat uitpakken, maar nu is het lief.
Kate en Jack lijken het stralend middelpunt van deze aflevering met een soort ‘eind goed al goed’ na een hoop gedoe.
Anne maakt er op haar eigen manier een puinhoopje van.

Dan hebben we de laatste minuten en Anne staat buiten en er loopt een man op haar af van wie ik denk: maar ben jij niet…? Wat ouder dan toen ik je de laatste keren zag maar nog steeds even aantrekkelijk.
Of zie ik het verkeerd?

Ik voer zijn naam in en combineer die met de naam van de serie.
Hij *is* het.
En – google tell me more! – was dit een chance encounter?
Nee! hij komt veel terug in seizoen drie – waarop we nog lang moeten wachten, maar wat een heerlijk vooruitzicht.

Oogjes dicht en snaveltje toe dus maar.