Ik heb al tientallen jaren konijnen en ik weet er nog steeds te weinig van.
Niet-etend konijn is rap naar de DA, dát soort essentiële dingen weet ik.
Maar ik ken vrouwen die weten van allerlei kwalen en medicijnen en wanneer en hoe en hoe vaak die toe te dienen en dat beheers ik allemaal niet.
Laatst ontdekte ik dat het nóg erger kan (waarbij ‘erger’ niet is bedoeld als waardeoordeel, alleen als vergelijking met mezelf).
Ik heb twee setjes konijnen.
Setje naast het huis, Blauwe Engel en Lucky, zit regelmatig lijfje aan lijfje en likt elkaars schattige hoofd.
Setje achter… mm.
Hij, Marcus Anthonius, is een baasje.
Hij jaagt haar, Cleopatra, op, laat haar dan letterlijk alle hoeken van de ren (en dat zijn er véél) zien.
Aan vrijen (lees: kopje likken, lijfje tegen mekaar aanduwen) doen ze niet.
Ik had een bezoekster die ze wel eens eten heeft gegeven.
Zij meende te weten dat het setje áchter van mekaar hield want: ze aten samen.
Dit itt setje naast het huis.
En idd: Engel en Lucky nemen soms tegelijk een hap en gaan dan wat anders doen en eten later los van mekaar weer verder.
Terwijl setje achter zodra ik de bak neerzet zich samen op het voer stort.
Mijn conclusie: áchter zijn ze bang dat de ander alles opeet.
Háár conclusie: achter eten ze gezellig samen. (volgens mij denkt ze er nét geen glas wijn en wat vioolmuziek bij)
Geloof me, dat laatste is gelul.
Geef een reactie