Jeanne's Weblog

Over mezelf en andere dieren

Vroeg

Bekentenis.
Er zijn zaterdagen dat ik niet ´jippie!´ denk wanneer om half zeven de wekker gaat omdat er om zeven uur geFanlogd moet worden.
Ik bedoel: leuke jongen, hoor, Marcel Oosten.
En die is ook niet voor niks om vijf uur ´n bed uit gekomen maar laten we eerlijk zijn – hij wordt ervoor betaald.

Vanochtend. Het begint sloom.
Angela Merkel die naar Moskou gaat.
Gaat mijn hartje niet sneller van kloppen.
Gesprekje over waterschappen die meer geld nodig hebben. Vooruit dan maar.
Sfeer-repo over Kosovo. Mooi, hoor, maar geen zin in.

Waarna het ene leuke onderwerp op het volgende nóg leukere volgt en ik zit me gek te noteren, maak aan het eind een rijtje met wat ik ga doen en kom tot zeven onderwerpen/stukjes wat ik niet trek.
Heel jammer.
Maar het was leuk.
Geen spijt van de wekker dus.

Maar mocht je denken: lijkt me best leuk om mee te doen – drop me een lijntje.

Koert Lindijer over Mogadishu

“Slechts acht lijfwachten wachten me op bij aankomst op het vliegveld van Mogadishu. Een tegenvaller, want ik had er vanuit Nairobi veertien besteld. De recente precaire veiligheidssituatie in de Somalische hoofdstad heeft de vraag voor gewapende bescherming kennelijk opgedreven.

Niet op straat lopen, nooit in een file blijven staan, bij menigtes uit de buurt blijven en pas uit de auto stappen als deze door het hek is binnengereden. Dit zijn vuistregels die geen vrije interpretatie toestaan voor de bezoeker: negen buitenlandse correspondenten vonden de afgelopen jaren de dood in de hoofdstad omdat ze één van deze waarschuwingen in de wind sloegen.”

Gisteren in NRC Handelsblad, vandaag op Fanlog – waar je ook commentaar kunt leveren.

Marjon van Royen

Latijns-Amerika-correspondent Marjon van Royen over de macho-cultuur waarin zij haar werk moet doen.

"Poeh. Het heeft ook enorme voordelen. Ze denken namelijk dat je stom bent. Vooral bij militairen, machthebbers en andere gewapende kerels levert dat erg veel op. Je komt er makkelijker in, want bent niet bedreigend. Zo loop ik zonder problemen mee met Colombiaanse guerrilla, paramilitairen, en drugsbazen in Rio. Verder vertellen ze je meer als je vrouw – en dus stom – bent.”

Lees de rest van het interview met haar op Fanlog.

Zaterdagochtend

Ik droom dat ik iemand opbel. Zijn vrouw neemt op, ze zal hem roepen.
Hij komt aan de telefoon en hárd dat-ie praat!
Het blijkt de wekkerradio te zijn (zodat deze droom die nog een kleine mogelijkheid van ´goed aflopen´ had dat nooit zal doen).

Ontbijt gemaakt, TT aan en de onderwerpen in het R1J vallen me niet mee.

Nora Romanesco in gesprek met een Carla (74) en ze eten hutspot en Nora zegt dat ze uit Brabant komt en ik denk: die heeft d´r accent zorgvuldig afgeleerd dan.

Marcel Oosten duikt op en belt direct Job Cohen en het ene leuke gesprek volgt op de andere boeiende reportage zodat ik tussendoor niets kan schrijven en pas om half negen (na knagers voeren) kan gaan schrijven.
Daar ben ik tot tien uur mee bezig. Dan onder de douche.

Nu is het half elf. Over anderhalf uur begint het volgende Radio 1 Journaal.
Tis dat Marcel Oosten hartstikke leuk was.
Ik ben een beetje moe.

Blij

"Wij zijn blij dat u naar ons luistert. Wij zijn blij met uw reacties."
Tijs van den Brink in de EO-Ochtenden.
Wat zijn ze toch altijd beleefd, die EO-jongens (de meisjes minder).

En het klinkt best leuk.
Beter dan "goedemiddag" oid.
Zoals ze bij het Radio 1 Journaal doen.
Wat een beetje obligaat is.

Niet dat ik denk dat Tijs van den Brink écht dolblij is dat ik na Gert Klück niet ben weggeschakeld naar 3FM.
Maar dat doet er niet toe.

(als ik niet oppas word ik een normen-en-waarden-meisje)

Honden

Als die honden komen moet jij maar niet luisteren – die doe ik wel, mailt Brenda me wanneer we tussen de middag samen Radio 1 Journaal doen.
Gelukkig komen ze niet.

Vanavond zit ik alleen. En ja hoor: direct na vier uur – de honden.
Ik wil niet maar vind dat ik moet en maak aantekeningen en o shit, daar is die huilbui die ik steeds wegdrukte achter van alles en nog wat.
Mail opgehaald.
Hansje. Red je het wel anders moet ik de kapper afzeggen.
Ja, wat mail je dan terug?
"Ik red het, ga maar."

Sindsdien zit ik wezenloos te luisteren naar politiek en energie en cultuur.
Over een minuut begint uur twee.
Diep ademhalen, goed slikken.
Nieuw uur, nieuwe kansen.

Achter het stuur

Vandaag begint op Fanlog de serie Achter het stuur.

Lees welke presentator een auto heeft die haar een geheel verzorgd dagje Parijs bezorgde, en wie niet eens kán autorijden.

Altijd al willen weten welke auto Jurgen van den Berg op ´n 17e won in een dj-wedstrijd en waarvoor hij die zodra hij kon autorijden zou inruilen?

Dat en nog veel meer lees je hier.

Held(in)

Na Lucella Carasso en Jurgen van den Berg vandaag nóg een held(in).
Michal Citroen die OVT presenteert.

Eerst een beetje schor, nu nauwelijks meer verstaanbaar.
Dapper, dapper.
(en stom)

Kutdag

Ik wil dit stukje opslaan als ´kutdag´.
En WP zegt: ´kutdag´ bestaat al – of ik het wil vervangen.

Ik sliep dus nauwelijks.
Luisterde toen Radio 1 Journaal met 1 gedachte: dadelijk kijken of Ignaz eet.
Hij at niet.
Naar de dierenarts. Hij at.
Olvarit en ananas in blik gehaald.
Hij eet niet.
Dat niet en niks meer na die aanvankelijke opleving.

Vanmiddag – ik luister Radio 1 Journaal, heb mijn hoofd er niet bij.
Ruud Slotboom levert een mooie bijdrage over de formatie in.
Ik bereid die voor met plaatjes en zet die er om half zeven op.

Tussendoor kijk ik naar Ignaz praat ik met Ignaz aai ik zijn hoofd en denk aan dat dierenarts Martin zei dat met de injecties van vandaag hij in elk geval maandagochtend zal halen.
Spreekuur maandag is half negen.
Dan mis ik weer een stuk R1J.

Wat hou ik veel van dat konijn.
In amper een maand.

Jan Blokker over de media en de formatie

Max van Weezel, anchorman-van-dienst bij het Radio 1 Journaal, vertolkte aller gevoelens door medelijden uit te spreken met de fractieleiders van CDA, PvdA en ChristenUnie, die naar een plaats waren gedirigeerd „waar ze tot voor kort ook zelf nog nooit van hadden gehoord". 

Het zijn me kosmopolieten hoor, die Hollandse  journalisten.
Een uur later stonden ze mekaar in de buurt van de voorname Friese toedeur net zo te verdringen als anders op het Binnenhof.
Wel klonk voortdurend stomme verwondering door in hun reportages. Bosranden! Grasvelden! Een koetshuis waar de drie onder leiding van Wijffels in het geheim bezig waren om chemie met elkaar te ontwikkelen! Zilveren schalen waarop maaltijden werden aangedragen!

 Nooit eerder hadden ze hun ogen zo uitgekeken. Nooit eerder waren ze tenslotte ook wel eens op een ´landgoed´ geweest, zoals ze de uitspanning met ontzag bleven noemen.
 Terwijl het toch gewoon een duur Bilderberg Hotel is. Ik wil niet opscheppen of de snob uithangen, maar ik heb er wel eens geslapen. 

[knip]

Ik wil maar zeggen dat het misschien buiten bereik ligt van Max van Weezel, maar dat je de luxe nou ook weer niet moet overdrijven.

(Bron)

Met dank aan Jonneke!

Michiel Veenstra over vrouwen bij de radio

“Maar je wil nog wel eens vergeten dat de wereld iets anders in elkaar zit: dat er niet alleen maar stoere, boerende, schetende, bier drinkende en porno kijkende mensen op deze aardkloot rondlopen. Dat WEET je wel, maar je vergeet het nog wel eens.

Iets wat ik zeker merk tijdens het vrijdagavondprogramma Ek-Stra Weekend. Ik presenteer dat samen met Gerard Ekdom en de productie wordt gedaan door jong talent Domien Verschuuren. En we merken gewoon soms echt dat we doorslaan in mannenhumor, zeker als er eens een vrouwelijke gast aanschuift.

Ubervrouw Tanja Jess merkte zelfs op het gevoel te hebben op een indrinkfeestje beland te zijn. Gezellig, maar wel wat eh… schooljongens-achtig.”

(Bron)

Helden

De Radio 1 luisteraar die ik ben hing de laatste weken vaak rond bij 3FM.
Eerst Serious Request.
Vandaag ´gewoon´ leuke muziek als alternatief voor marathoninterview met Maarten ´t Hart.

Om tien uur nieuwslezer Jurgen van den Berg. Zo te horen ernstig verkouden.
Een uur later: amper nog stem.

Helden zijn het, onze R1J-ers.
Met kerst Lucella Carasso, die zich drie uur zonder stem door de ochtenduitzending heen slaat. Nu deze populaire presentator die ik nooit meer sportjongen zal noemen sinds hij me heeft verteld wat hij allemaal dééd en kán.

Omdat ik ´m in Wikipedia wou zetten.
(zo ontmoet je nog eens iemand)

Lijst

Als je net als ik geen genoeg kunt krijgen van lijstjes: op Fanlog staat de Top 41 van de platen die het Radio 1 Journaal in 2006 het meest heeft gedraaid.

Je kunt er daar ook iets van ´vinden´.

Ochtend

Rotdroom volgt ook vannacht op rotdroom.
(wat spookt er toch allemaal in mijn ziel)

Middenin de laatste gaat de wekker: Marcel Oosten roept.
Niet echt ´blij´ laat staan ´blij-blij-blij´ hijs ik me in een ochtendjas, voer katten en mezelf, zet TT aan.
Verdomd, Saddam is opgehangen.

Radio aan. Gert Klück vertelt het me ook nog eens in het nieuws.
Marcel Oosten presenteert een flitsend Radio 1 Journaal.
Spetter, spetter doet het nieuws.
Spetter sprankel doet mijn favoriete presentator.
Nog even een stukje schrijven (altijd leuk na een leuke uitzending, vaak zwoegen na een eh… wat ´mindere´).

Het voelt als een Hele Mooie Dag.
Misschien wordt het ook een Hele Mooie Nacht.
Als er niet in kan worden gezwijmeld: zónder dromen en mét acht uur ononderbroken slaap is ook best.

Op weg naar het einde

Gisteren deed ik al mijn laatste boodschappen.
Genoeg rosbief, genoeg knagersvoer.
Rivierkreeftjes en boerenkool en chips en wijn voor mij.

Vandaag had geen enkele klant betaald.
Ik kon dus binnen blijven waarmee mijn feestelijke oudjaarweekend officieel is gestart.

Wel luister ik nog even met Menno Reemeijer en Marcel Oosten naar Radio 1 Journaal-uitzendingen die nou niet echt een prijs verdienen.
Tis dat de presentatoren leuke jongens zijn.

Vanochtend een prachtgesprek met Sonja Barend op Radio 1. O.a. over dat het leuk is mensen van vroeger terug te zien om vast te stellen dat die er óók hartstikke oud uitzien.
Bij mij werkt dat averechts.
Als ik mensen van vroeger oud zie (al is het maar op de tv Top 2000) ontvalt mij elke illusie dat ik zelf mogelijk nog best ok oog.

Kinderen

Er is weer zo´n irri-kinderenreclame die ik niet snap.

Een naar opschepkind heeft honderd mensen zien dansen. Das niks, zegt een nog naarder opschepkind dat met 500 mensen heeft gejudood.
Duh! Komt een echt nóg naarder opschepkind dat 10.000 eendjes heeft zien zwemmen.

En net als ik de ettertjes met de pestkoppen tegen mekaar wil slaan word ik bedankt wegens KiKa voor mijn bijdrage aan iets tegen KinderKanker.

Abstracte kinderen – ik wil ze best leuk laten spelen en ik wil helpen hun ziektes te genezen.
Maar concrete kinderen zoals die zich manifesteren in radiospotjes – ik háát ze!

Kerst

Om tien uur naar bed, om twee uur wakker, om vijf uur pas weer in slaap.

Droom: dat mijn katten achterin de tuin hoog in een boom in gevecht zijn met andere katten.
Dat ik vanmiddag alleen moet Fanloggen (dat is waar) en dat de presentator een invaller zal zijn en wie weet een onbekende en ik moet opletten dat ik zijn naam niet mis.
Het is zover, de transistor beneden staat aan en gaat dan magisch uit terwijl die verdomde DVD-speler weer eens spontaan aanslaat. Ik mis de aankondiging.

Ik word weer wakker en ga liggen denken over wie de ochtend zal presenteren.
Niet Rob Trip, die heeft vakantie. Niet Marcel Oosten, niet Menno Reemeijer. Niet Bert van Slooten (family man).
Max van Weezel vertikt het vast, invallen voor de ochtend. Jeroen Overbeek idem, das een ster.
Ineke Moerman heeft ook vakantie. Astrid Kersseboom al lang niet meer gehoord.

Tis Lucella Carasso. En ze is of verkouden of ze heeft gisteravond behoorlijk doorgehaald.

[update: verkouden en haar stem kwijt]

Discussie

Wie ´Het zijn net mensen´ van Joris Luyendijk leest denkt dat de correspondent in het buitenland er niets van bakt en dat we continu worden belazerd.

Voor Fanlog schreef Koert Lindijer (sinds 1983 correspondent in Nairobi voor NRC Handelsblad en Radio 1) een zeer kritische beschouwing over het boek van Luyendijk.
Ook zwengelt hij een fundamentele discussie aan over wat het correspondentschap in het buitenland zou móeten zijn.

Lees het hier en discussieer ev mee.