Het stond me heftig tegen – het WK voetbal.
En ik weet ook niet hoe het kwam maar ik zette net toch na het Radio 1 Journaal Zweden-Trinidad & Tobago aan en al snel zat ik T & T naar winst te schreeuwen (of desnoods een gelijkspel).

En spánnend dat het was.
En wat een kloothommels die Zweden (vloek-vloek) en wat een lieve jongens van T & T.
En wat *ontzettend* schattig dat ze elkaar halverwege even omhelsden na een hardhandig akkefietje.
En wat lie-ief dat uitwisselen van die shirtjes op het eind.
En zag ik zelfs wat fans (van verschillende landen dus) elkaar de hand drukken.

"You – you – you, you´ve got a whole lot of soul, Trinidad and Tobago."

Nu afwachten of ik morgen écht voor de bijl ga.
En het zou best wel eens kunnen.
O jee.

Veertien kleurige polsbandjes van rekbare badstof.
Niet bijzonder mooi afgewerkt.

Logprijs incl. verzendkosten € 4,75.
"Hebbes" in de commentjes en binnen een week betalen en zelf contact opnemen.

Het werd Volkskrant Magazine en dat las ik toen ook meteen maar van kaft tot kaft.

Niet alleen huizen worden vol goede moed gebouwd en kunnen later met het verdwijnen van de moed jammerlijk instorten.
Mensen beginnen ook horecabedrijven – café´s en motels – op een mooi punt langs een route en een tijdje lopen ze en dan niet meer.
Deze drie stonden bij Yucca langs een zandweg die parallel loopt aan de snelweg.
Van 1 is alleen nog maar het bord over.

Nieuwe, wél lopende horecabedrijven staan intussen aan de zandweg aan de ándere kant van de I-8.

Elf dozen stuurde ik vanuit Amerika naar huis. Tien kwamen er aan, een niet.
En die ene was niet de laatste maar de voor-voor-laatste terwijl de laatste er al een week is.
Dus wacht ik nu al een week op de aanbellende postbode en het gevoel van opluchting.
Maar niks.
En zeuren "waar blijft-ie" (als daar al een loket voor zou zijn) is ook weer snel want officieel doen die pakketten er zes tot tien werkdagen over en het tegenargument dat ze er desondanks nooit langer dan een échte week over doen pleegt ambtenaren niet te overtuigen.

Intussen zitten uitgerekend in déze doos de mooiste dingen (mijn twee nieuwe ouwe spijkerbroeken bv) en als dat al niet zo zou zijn, zou dat met elke dag vertraging wel meer zo gaan vóelen.

Net dus toch maar eens op de site van de Amerikaanse TPG Post gekeken en eigenlijk kan dat niet want er zat geen ´Delivery confirmed´ (ontvangstbevestiging) op het pakket maar soms kan het tóch (zeggen ze zelf). En verdomd.

En als het er nu over een week nóg niet is schiet ik dus écht in de stress.

Geboekt: de reis bij een heel aardige vrouw van Delta (de online booking had de hik).

En de eerste nacht in de Days Inn met extra bijbetaling voor een King size bed.

Vandaag denk ik opeens: ik ga.
Nog niet echt van harte maar "ik ga" voelt sterker dan "ik ga niet".

En terwijl het Radio 1 Journaal toch niet erg spannend is surf ik naar Delta Airlines en de prijs van de vlucht valt me 100% mee. En ja, ik weet dat de vlucht maar een fractie van het geheel is.
Ik kijk welke plaatsen nog vrij zijn en ik zie er een paar die me bevallen.

Ik surf naar de motels die in aanmerking komen en ik háát eigenlijk de Days Inn zeker nadat ik daar de laatste keer in een soort kast met een mini tv ben gestopt en uitzicht op een bouwterrein maar wanneer blijkt dat de Best Western 30 dollar duurder is geeft dat toch de doorslag.

Ik mail de Yuma Cabana of ik daar de laatste week van mijn reis terecht kan.
Ik zit te puzzelen hoe ik de Best Western in Kingman rechtstreeks kan benaderen omdat ik nogal hecht aan kamer 151 daar.

Als alles goed gaat zal ik morgen boeken.
Niet laaiend enthousiast. Maar met meer "wel" dan "niet".

Ik vul bij Intomart in dat ik gisteren (eigenlijk vanochtend vroeg) NOVA heb gezien en een stukje Strong Medicine en krijg dan opeens de vraag voorgelegd of ik denk dat Nederland WK voetbal wordt.
Eh.. nee. En mijn huis is ook niet versierd, nee.

Dan:
Hoe tevreden bent u over de bondscoach Marco van Basten?
helemaal niet tevreden niet zo tevreden best tevreden heel tevreden weet ik niet

Hoe staat het met uw Oranjekoorts?
onderkoeld koortsvrij lichte verhoging flinke koorts oververhit

Tja dus.

Schildpad-bedeltje afm. 2 x 1,3 cm.

Logprijs incl. verzendkosten € 2,50 en hij is mooier dan op het plaatje want de scan geeft ‘m een nare reflectie.

‘Hebbes’ in de commentjes en binnen een week betalen (en ik heb weer maar 1 exemplaar).

Mijn artikel is door de geénterviewde ´aardig´ bevonden.
Wat niet whoa! is of geweldig! maar dat is het ook niet en ´aardig´ kan van alles betekenen en voor het gemak interpreteer ik het maar positief.

Een ankeiler eruit gevist die Hansje vanavond op het Fanlog kan zetten en dan zondag het hele verhaal op de site.
En dan een tijdje helemaal niks.
Wat helaas niet kan omdat ik in mijn enthousiaste overmoed van de eerste dagen terug ook meteen een derde interview heb uitgezet.

Klik hier en geniet.

Op de een of andere manier vergeet ik altijd dat ik het schrijven van interviews verschrikkelijk vind.
Op het idee komen (dát is een leuk iemand), vragen bedenken (nieuwsgierig zijn), antwoorden ontvangen (de spanning om wat eruit komt) – het heeft allemaal wat.
Maar dan het schrijven. En dan mn wanneer de ondervraagde niet braaf vertelt wat ik hoop dat die gaat vertellen.

Toen ik nog F2F interviewde nam ik alles op. En tikte alles uit.
Het duurde uren maar daarna wás ik de geénterviewde, kon ik ´m dromen, had ik me ´m  helemaal eigen gemaakt en het verhaal schreef zichzelf.

Nu zit ik met een hoop velletjes met een half antwoord hier en een ander half antwoord daar. En ergens in het geheel zit een artikel. Dat er makkelijker uit zou komen als ik de tijd kon nemen om te broeden maar die tijd heb ik niet.

Alle onderwerpen klein en groot en boeiend en best ok op een groot vel papier gezet dus maar.
Nu voor de zoveelste keer koffie zetten en dan hopen op het verlossende ei.