Wie, kijkend naar buiten, denkt dat het lente is en dat op een bankje in de tuin in het zonnetje VN lezen zeer genoeglijk zal zijn: er staat een nare gure wind.
Althans als je in de buurt van postcode 1843 woont.

Toch was het verblijf in de kleumkou niet onaangenaam en zeker niet zinloos.
Want ik was maar 1 stap verwijderd van VN opzeggen (nadat er onlangs opeens 149 Euro van m’n rekening werd afgeschreven voor dit blad dat ik nooit lees).

Maar VN is leuk. Erg leuk.
En dan ben ik nog niet verder gekomen dan blz 25.

Goed voornemen: voortaan gewoon lézen.

“Wie zich ook zou moeten schamen is Henk Kamp. Ik ben de afgelopen jaren persoonlijk wel een beetje fan van Kamp geworden toen hij minister van Defensie was, maar hier heeft hij het laten liggen. Op zeer oppurtunistische wijze hebben eerst Mark Rutte en daarna Kamp zich op mevrouw Arib geworpen.

Gisteren zag ik hem bij Pauw en Witteman en zei hij steeds tegen Arib dat ze met haar ‘dubbele orientatie’ geen goed voorbeeld was voor haar ‘groep’. Dat woordje ‘groep’ herhaalde hij meerdere malen. Sinds wanneer behandelen VVD-ers individuele mensen als onderdeel van een groep? Ik wist niet wat ik hoorde. De VVD verliest in rap tempo haar liberale veren en krijgt er geblondeerde haren voor terug.”

(bron)

* wassen (o.a. de kleren van de vorige reis – zitten nog onderin de wasmand)

* koffer van de reis helemaal uitpakken (inderdaad, hij zit nog halfvol)

Ivm dinsdag naar Yuma vooruit te sturen pakje

* branden: Regina Spektor Songs

* uitzoeken welke cd’s per se mee moeten naar Amerika

* uitzoeken welke boeken mee gaan

* bedenken wat ik verder vooruit stuur en nu eens een keer opschrijven wat dat is om niet elke keer het wiel te hoeven uitvinden (ook noteren wat er is verzonden om te voorkomen dat ik bij het over drie weken koffertje inpakken dingen dubbel meeneem)

* bestelling plaatsen bij de groothandel

* als het straks hopelijk wat warmer wordt: de tuin in!!

Op de site ‘beperkt houdbaar’ waar je ook die indringende reportage van Sunny Bergman kunt (terug) zien vul ik de ‘psychologische zelfbeeldtest’ in.
Over dat mijn jeugd niet zo leuk was en dat ik gepest werd. Maar, denk ik, over hoe ik eruit zie en dat ietsje beter leuk zou zijn ben ik best realistisch. Ik gebruik geen make-up, overweeg geen botox en zou maar ‘ietsje’ dunner willen zijn. Lichaamshaar scheren doe ik ook al niet. En glossy bladen en zelfs de Margriet kijk ik nooit in.

Maar toch: “U hebt een vrij negatief lichaamsbeeld: er is een vrij groot verschil tussen uw ideale lichaamsbeeld en uw huidige lichaamsbeeld. Dat wil zeggen: er is een vrij grote discrepantie tussen beide. Uit eerder onderzoek blijkt dat personen die een grote discrepantie laten zien, ontevreden zijn met hun uiterlijk. Grote ontevredenheid hangt vaak samen met een hoge cosmetische veranderingswens en een sterkere beïïnvloeding door de media en de mening van anderen.
U hebt een vrij hoge cosmetische veranderingswens. Dit geeft een indicatie dat u ontvankelijk bent voor ideaalbeelden zoals gepresenteerd door de media.”

Zodat ik me afvraag of dit een standaardantwoord/oordeel is voor elke vrouw die niet jubelt over haar uiterlijk.

Geachte M

Mijn naam is Jolande Bannink ,ik ben lid van de OR van basisschool de Marke in Apeldoorn, op het moment zijn we bezig met het organiseren van een fancy fair met een verloting en het rad van avotuur. Nu is het mijn vraag of u bereidt bent een en ander beschikbaar te stellen dat wij kunnen gebruiken als prijs. De opbrengst van de fancy fair komt en zijn geheel ten goede van de kinderen. Ik hoop opuw welwillende medewreking.

Anderhalf uur Marcel Oosten (wat is die jongen toch goed – *luister* daar toch eens naar), douchen, knagers voeren.
Een half uur rondgehangen in de tuin. Beetje gekeken. Veel gedacht: wat woon ik toch mooi.

Camera gehaald en VK Magazine en De verleiding en VN (die de eerste keer dit jaar uit het bandje komt).
Paar foto’s genomen, me geïnstalleerd en VK Magazine opengeslagen.
Interview met Javier Guzman gelezen dat me wat tegenvalt. Diagonaal door Sylvia Witteman heen gegaan. Geboeid geraakt door debuterende schrijvers maar dan trekt de wind aan en wanneer ik het artikel uit heb waait het écht en zit ik diep in mijn jas gedoken met kleumhandjes.

Ik geef het op en ga weer naar binnen. Morgen beter.
Maar alleen al het próeven aan ‘niets hoeft’.
Dat smaakte naar meer.

47

Bekentenis: het is alweer een paar jaar terug dat ik sex heb gehad.
Vind ik zelf ook jammer.
Vrijen kan heel leuk zijn.
Met de juiste die niet per se de liefde van je leven hoeft te zijn.
Maar een juiste doet zich al een tijdje niet voor en zómaar seks met een vent die omhoog zit (excuseer het punt): nee.

Gisteren hoor ik in De Ochtenden een deel van een interview met Karina Schaapman (goede vriendin van me op Hyves – althans, zij nodigde mij uit en ik klikte ietsje flabberghasted op ja). Zij vindt dat hoerenlopen niet normaal is.
En ik wil niet zeggen dat sommige van mijn beste vrienden hoerenlopers zijn maar ik kén er dus wel een paar.

Het gesprek hoor ik niet uit dus mis ik de clou maar later denk ik zelf: is het inderdaad niet raar dat als mannen *trek* in seks krijgen daaraan moet worden voldaan.
Terwijl als ik trek in seks krijg het jammer maar helaas of anders de vibrator is.
Nergens recht op.

Behalve op spam over viagra en penisverlenging en dat mannen na pilletje X meer kwakje gaan spuiten wat wij dan weer geacht worden gulzig door te slikken.

Ik ben geen Schermerse. Ik blijf import.
Toen ik hier net woonde deed ik ontzettend mijn best om erbij te horen (mijn man nog méér, dus dat hielp) maar het zit er niet in.
De klik is er niet. En ik word wild-woest als mensen die ik helemaal niet ken maar die toevallig binnen een straal van 2 km wonen opeens via de achterdeur in mijn keuken staan.
Wat hier ‘normaal’ is.
En eerst deden ze dat maar nu niet meer.
De godinzijdank.

Tot zover het dorp.
Maar de polder, die is van mij. En ik ben van de polder.
Vanochtend, toen ik naar buiten keek: sprookjesland. Zo mooi.
Mijn sprookjesland.

En soms denk ik: groter huis, meer afgelegen – dat zou wat wezen.
Maar meestal denk ik: dit is mijn stek.
Alleen meer ruimte voor het opslaan van de winkelvoorraad zou handig zijn.

“Wordt het een Hele Mooie Dag.”
Alweer ben ik wat uitgetjoend (zit een stukje voor Fanlog te schrijven) hoor ik dat Rob Trip toch echt zeggen.
Niet met een vraagteken erachter.
Maar het *is* natuurlijk wel een vraag.
Raar.

Morgen gelukkig Menno Reemeijer die meestal helemaal *niks* zegt.
Weet je tenminste waar je aan toe bent.

Mijn stoplicht springt op groen en ik trek langzaam op om het kruispunt over te steken.
Links van me staat een busje voorgesorteerd dat mij het uitzicht naar links beneemt.
Mijn auto duikt er net naast vandaan wanneer ik een grote blauwe auto hard zie naderen.
Hij remt ik rem. Nét niet tegen elkaar.
Door mijn hoofd is geflitst: hij rijdt mijn auto in.
En ook: hoe doe je dat, een aanrijding afhandelen.

Maar er is niets gebeurd dus ik rijd verder.
Zet de auto even aan de kant, zegt R. Want de echte schrik komt dadelijk pas.
Nee hoor, ik rijd door. Niet meer over de provinciale weg maar over de ventweg.
Even alles goed doorgesproken, me door R. laten vertellen hóe je dat doet, een schadeformulier invullen. Hij controleert nog even voor me dat het inderdaad in mijn auto ligt.
Eind goed al goed.

Ware het niet dat ik nu, bijna drie uur later stijf sta van de stress, alle spieren doen pijn en eigenlijk wil ik alleen maar huilen.

“Kortom, u kunt er zelf een hele mooie dag van maken.” Zegt Rob Trip.
En waarop ‘kortom’ slaat weet ik niet want ik was afgedwaald naar of ik nu zal gaan stemmen of later aangezien het regent.

Zelf doen. Die Mooie Dag.
Wel ja.
Dat krijg je als je zo’n man een tijdje geen feedback meer geeft 🙁

Vorige week overkwam het me weer. Schoolbank.
“We zaten samen op de lagere school, hoe gáát het toch met je?”
En o got dacht ik zeker omdat ik me de klasgenoot niet direct voor de geest kon halen.
Hoewel. Was zij niet de tweelingzus van dat meisje dat mede dankzij blijven zitten vroeg borstjes had en de jongens in haar bloesje liet kijken? Dat was ze.
(ik checkte op naam – niet op herinnering aan het zusje)

En hoewel we nooit bevriend waren wil ik niet onbeleefd zijn. Dus vertel ik iets van mezelf en verwijs naar Fanlog waar ook een portretje staat met een foto en – hoe gaat het met jou en met je zusje.

Geen reactie.
Wat is het toch met die mensen? Waarom dan contact leggen en vragen hoe het met *mij* gaat? Of verwachten ze een ander antwoord?
“Ik heb tien kinderen, een bordeel, een call center, ik survival in een hutje zonder stroom en water maar mét internet?”

DingenDieGebeuren gaat vandaag over Noordholland.
Dat treft, denk ik. En het treft nog meer wanneer blijkt dat de frisse jonge knul een van de vier genodigden is.

Helaas klinken de vier genodigden (allemaal mannen) precies hetzelfde en zijn ze het op de VVD-er die klinkt als een dikkerd die houdt van een goed glas wijn en een goede sigaar ook nog eens over vrijwel alles eens.
Met die damherten loopt het trouwens niet goed af, vrees ik.
En de GL-vrouw in de EK (ook maar eens gegoogled) heeft op haar cv staan dat ze jurist is en gepromoveerd máár ze gebruikt haar doctorstitel niet!
Tof. Ware het niet dat dat onder juristen vrij gebruikelijk is.

Lief GL: ik *wil* wel maar waar ik op 22 november nog dacht “ik kan het niet máken tegenover Femke die zo onvermoeibaar grieperig en wel hartstikke goed campagne heeft gevoerd” mis ik nu die prikkel.

De eerste vrouw op de lijst van GroenLinks gegoogled (aangezien ik altijd de eerste vrouw op de lijst stem als ik niemand speciaal hoog heb).

Dit is ze lees ik hier

In het dagelijks leven is Anna directiesecretaresse in de gezondheidszorg. Ongeveer elf jaar geleden werd ze gemeenteraadslid in Heemskerk en al snel daarna werd ze fractievoorzitter. “Dat heb ik met veel betrokkenheid en enthousiasme ruim zes jaar gedaan. Tweemaal was ik lijsttrekker, daarnaast had (en heb) ik een fulltime baan.”
 
“Binnenkort kan ik stoppen met werken. Een luxe, vrije tijd, die ik wil gaan gebruiken om meer actief te zijn binnen GroenLinks.
Doordat ik op plaats 2 voor de Provinciale Statenverkiezingen ben gekomen, heb ik daar de komende jaren ook voldoende kansen voor. Waarom wil ik juist dit gaan doen? Niet gaan reizen of naar het buitenland vertrekken, zoals zoveel mensen die kunnen stoppen met werken? En waarom voor GroenLinks?”

Omdat ik me zorgen maak over de opwarming van de aarde en de manier waarop onze planeet wordt uitgewoond (etc)…..”

Lijkt me een lieve vrouw. Maar verder?

“Laat ik eerlijk zijn dat het verhaal rond de ganzen in Purmerend een aantal jaren geleden niet goed gegaan is. Daar is door het provinciebestuur niet goed gekeken naar alternatieven en te snel het doden van de ganzen voorgesteld. Uiteindelijk zijn de ganzen overigens niet gedood maar gevangen en naar elders verplaatst.

Wat betreft de huidige situatie met de ganzen en smienten: er zijn gebieden aangewezen waar zij kunnen overwinteren en hun voeding kunnen vinden (foerageergebieden). Het landelijke beleid geeft aan dat als de ganzen en smienten zich buiten die gebieden bevinden (bovendien wordt daar dan schade aan landbouwgrond en andere gebieden aangebracht) mogen zij opgeschrikt en verjaagd worden, met als uiterste middel afschot. GroenLinks vindt dat ook echt het uiterste middel en we moeten dus eerst alle andere mogelijkheden gebruiken om de vogels richting de foerageergebieden te krijgen. Er wordt nu dan ook niet gejaagd en Albert Moens is juist ook naar aanleiding van een rapport van de Dierenbescherming in actie gekomen om meer controles uit te voeren samen met de politie of dit niet alsnog gebeurt.”

Er staat geen onvertogen woord. Maar wat ik mis: passie.
Dat wat Femke Halsema wél heeft en uitstraalt.

Wel gek trouwens dat ik nu pas ontdek wie het eigenlijk is, de lijsttrekker van ‘mijn partij’.