“Ik ben niet verbouwd, maar gerenoveerd.”

Vind ik wel leuk gevonden.

Een virtuele bevriende kennis vraagt me om haar Hyves-vriendin te worden.
Tuurlijk, waarom niet.
Maar nu ik haar toch spreek (en laat maar zitten het hoe-is-het-met-jou en hoe-is-het-met-mij): wil ze plie-ies lid worden van de Tjep-club?

Ze wil. Weliswaar heeft ze niks met die jongen (hoe *is* ut mogelijk, Jeroen Tjepkema is toch de állerleukste van de beau garcon-nieuwslezers? hoewel – die Rik van de Westelaken is natuurlijk óók erg  leuk, maar nu dwaal ik af).
Maar ze wordt dus lid elf (11!!) en mailt me dan of ik nu – wederdienst! – reclame kan maken voor háár Hyve. Over Cheers.

Waarop ik me subiet aanmeld als lid én toezeg die Hyve hier even ferm te promoten.
Gaat dat zien en meld je aan.
Bij de Cheers-Hyve.

En stem als je toch op Hyves zit even in mijn poll dat je Tjep de leukste van alle anchorpersons vindt. Of stem op Rik. Of andere Jeroen (die nogal in de lif zit trouwens).

Negen van de tien keer (minstens) blijft VN ongelezen.
Wat dit toch al niet goedkope abonnement extra prijzig maakt.
Vandaag was keer tien.

Stoeltje opgesteld in de tuin op het enige plekje waar ruimte was én zon tot drie uur.
Dan verdwijnt het allerlaatste straaltje zon met dank aan de giga boom in de tuin van de buren waarvan ik hoop dat de nieuwe bewoners die snel omkappen.
Ook al is-ie oud en maakt dat het zielig maar een vrouw in de buurtuin wil ook wel eens ná drie uur een beetje in de zon zitten soezen. Of lezen.

Maar goed. VN gelezen dus. Wat me niet meeviel.
Wat een hoop oninteressante artikelen.
Zelfs het zo smakelijk aangekondigde ‘korte verhaal’ vond ik mager.

Na een half uur was-ie uit. Dit kostbare weekblad.
En toen was de zon ook weg en ik verbrand.
Voor straf omdat ik anders altijd binnen blijf zitten werken.

Nog 37 dagen voor ik wegvlieg (en dat de tijd ‘vliegt’ is een understatement).

Te doen

* paspoort regelen
* schatting IB 2006 (wat gebeurt er eigenlijk als ik dat níet doe – gaan ze dan gewoon uit van mijn inkomen in 2005? Of krijg ik straf?)
* aangifte IB 2006 – ik heb uitstel tot 1 september (of zal ik mijn belastingman vragen uitstel te vragen tot 1 januari)
* kadotips 20 augustus inleveren bij Karin
* twee kilo afvallen (who am I kidding)

Vandaag, ik hoor het al de hele dag op de radio, gaat heel Nederland barbecuen.
En ik weet het niet van de rest van Nederland maar wat de buren betreft is het waar.
Ik hoor messen- en vorkengetik. Ik ruik braaddampen. Ik hoor genoeglijk gesprek.

Toen ik net alleen was, was ik dan bedroefd en jaloers.
Dat is over.
Gevoelens slijten echt-en-heus.

Wel mis ik het.
Klein tafeltje uitklappen, rotanstoeltjes aanschuiven, BBQ aanmaken en het vlees *bijna* altijd zien/proeven mislukken (daar ging Cappuccino vanochtend o.a. over). Maar dat deed er dan niet toe.
Omdat het zo gezellig was: na L. z’n werk met ons tweeën in de net nog zwoele warmte BBQ.
Glaasje wijn. Nog een glaasje wijn.
Praten over de dag en van alles en meer.

Dát mis ik.
Oh well.

VikingDirect bood een Sudoku-speeltje aan bij een bestelling.
Leuk!

Alleen had ik geen idee wat Sudoku was en het blijkt iets met cijfers (gatver) dat ook nog vagelijk doet denken aan de Rubi-kubus die ik ook nooit heb begrepen.
Wat ik leuk vind: speeltjes met poker. Of die raad-dingetjes. ‘Waar denk ik aan’ – is it larger than a bread, do you use it every day, can it bring pleasure, does it contain a liquid (lastig – als het ding in je hoofd een man is…).

Maar nu heb ik ‘m dus, het Sudoku-speeltje op batterij – die laatste niet meegeleverd.

Ik kán ‘m hier te (bijna of helemaal) kado aanbieden.
Ik kan ‘m ook op eBay of marktplaats zetten.

Even gegoogled. Het ding blijkt elders $ 17.95 te kosten en de dollar staat laag maar tien Euro moet-ie toch wel waard zijn.

(goed geraden: ik ben in klooimodus, want morgen moet die Schatting IB 2006 dus écht de deur uit en ik heb er nog helemaal niks nada aan gedaan en zit me af te vragen of ik een hoge boete krijg als ik het nóg een week uitstel)

You are receiving greater attention now, and you might as well enjoy it while the love and appreciation are coming your way.

Instead of making less of your accomplishments, stand tall and be recognized for the work that you do so well – even if you don’t think it’s such a big deal. As hard as it may be, give yourself permission to bask in the warmth of admiration.

Goh.

Het zal dus nog een Hele Mooie Dag wórden….

Ik heb toch een poll aangemaakt in de Jeroen Tjepkema-Hyve.

Hier zou je die moeten kunnen vinden.

Je kunt er ook stemmen dat je ‘m helemaal niks vindt.

HagensOpDeMiddag: het woord korenbloem valt en dat in het kader van velden vol graan met daarin korenbloemen en klaprozen.

Ik denk: wat is het lang geleden dat ik die gezien heb. En dan: héb ik ze eigenlijk ooit gezien. Of was het een plaatje uit een kinderboek dat me helder voor de geest staat.

Oudjes onder de lezers: help.

[Inger zag ze wel in Frankrijk bij Verneville. Van haar is deze foto]

Ik ben toe aan een nieuwe leesbril. Al zeker een jaar.
Maar ik stel het uit omdat mijn vorige twee ervaringen bij Pearle in Amsterdam zo slecht waren. Ze hadden geen tijd voor me en deden het opmeten slordig en toen was de bril ook niet klaar toen het beloofd was (en eerst zoek). Terwijl ik een paar dagen later naar Amerika ging.

Vorige week kreeg ik een brief van SpecSavers. Ze zijn bezorgd over mijn ogen. Omdat ik er vier jaar geleden voor het laatst was.
Klopt (dat ik er vier jaar geleden voor het laatst was – dat ‘bezorgd zijn’ weet ik niet zo zeker).
Ze vragen of ik zin heb in een “uitgebreid oogonderzoek” door 1 van hun “gediplomeerde opticiëns” en zo ja: dan kan ik een afspraak maken.

Zin heb ik niet maar die afspraak, dat staat me wel aan. Bij Pearle kan dat nl niet en dan komt het nogal eens voor dat je ongelegen komt en dus onvoldoende aandacht krijgt.
Ik bel ze op (na een week uitstel wegens telefoonangst). Ik wil vragen: hoe lang duurt het voor een bril klaar is, hoe lang vantevoren moet je een afspraak maken, wat zijn jullie openingstijden.

De telefoon gaat 5x over. Dat valt mee.
“Met SpecSavers Buikslotermeerplein met Moniek”.
“Met Zjanne Doomen, ik wou een paar dingen vragen.”
“Hebt u een ogenblikje alstublieft?”
“Eh.. Ja.”

Ik wacht. En ik wacht. Want ik weet dat als ik neerleg ik nooit meer zal bellen, en nu had ik mezelf éindelijk zover.
Drie minuten later hang ik op.
Want als ze iemand zo lang zomaar laten wachten, kan de rest van de service ook nooit goed zijn.

Ik heb een erg oud mobieltje dat niks kan behalve bellen wat ok is want meer hóef ik ook niet. Ik gebruik ‘m ook niet veel. Maar áls ik ‘m gebruik denk ik steeds: wat is-ie toch groot en zwaar. Dus heel af en toe denk ik: zal ik een nieuwe kopen.

In mijn in-box glijdt een reclame-mail van VikingDirect.  

De gloednieuwe Nokia 1600 telefoon maakt het leven zoveel gemakkelijker! Trek de aandacht met het 65.536-kleurenscherm en de polyfone beltonen met 20 akkoorden van MP3-kwaliteit. Dankzij het sprekend alarm en de sprekende klok mis je geen enkele party meer. Doorbreek de dagelijkse sleur en geniet meer van het leven met de Nokia 1600 telefoon.

Dit feestbeest kan voorlopig zonder.

Ik chat niet.
Omdat die paar keren toen ik het probeerde ik stapelgek werd van het tempo.

Ik voelde me een hulpeloos oud besje dat de jonkies niet kon bijbenen.
En dacht: email, dat beheers ik.
Dus wie met mij wil communiceren, die mailt me maar.

Zo mailde ik bv aan Jeroen Tjepkema toen ik hem aarzelend vroeg of-ie m’n Hyves-vriendje wou worden dat ik
– hem niet méér ging mailen dan ik nu al deed (en echt: dat valt reuze mee) en
– dat ik *niet* zou proberen met hem te gaan chatten aangezien ik sowieso niet chat

Helaas heeft het deze populaire nieuwslezer niet overtuigd: hij wil *niet* mijn Hyves-vriendje zijn…  Punt punt punt.  Etc. Enzo.

Maar nu licht er in die balk onderop mijn scherm opeens iets op.
Iemand wil met me chatten!!!

Ik zoek me gek waar ik nu een tekst moet zetten maar vind dat toch en druk op Verzend.
En tik dan nog een regel.

En zie terug mijn eigen tekst en
“Het volgende bericht kan niet worden bezorgd aan alle geadresseerden:”

Ik weet het nu ook niet meer.

Ik slik medicijnen.
Op herhaalrecept. Al jaren. Gewoon even online bestellen bij m’n apotheekhoudende huisarts en de volgende dag ophalen.

Toen stopte mijn huisarts en schreef een brief dat ik voortaan terecht kon bij apotheek Eilandspolder maar dat ik de *eerste* keer (vetgedrukt) het herhaalrecept nog via zijn site moest bestellen. Op naar de site maar daar is ‘recept bestellen’ verdwenen.
Wel staat er dat hij nu freelancet en dat je z’n tarieven kunt opvragen.

De apotheek gebeld. Die zegt dat ik bij de nieuwe huisarts moet zijn om een nieuw recept.
En dat de eerste keer dat ik kom ik mijn verzekeringpasje moet meenemen.
O got. Een pasje. Waar o waar.
Ik ben het kwijt, zeg ik. Dat kan niet. Ik móet het meebrengen.
Even flitst door me heen dat ik kan zoeken in die stapels ongeordend waarin ook de gegevens voor de schatting IB (morgen op de post te doen – who am I kidding) zitten.

Ik besluit Agis te bellen en zeg dat ik mijn pasje niet kan vinden.
Heb ik het niet gehád of kan ik het niet vinden?
Lijkt mij weinig relevant maar ik zou werkelijk niet weten of ik het heb gehad en zeg dat de dame er maar van uit moet gaan dat ik het heb zoek gemaakt.
Nou, vooruit.
Ik krijg een nieuwe.

Meteen maar even de huisarts gebeld of ik moet kómen voor dat stomme recept.
Antwoordapparaat van “dokter Winkler” (huh? De mijne heet toch Grootes – vakantiekracht?) dat ze “in bespreking zijn” tot elf uur. Het is half twaalf.
Ok – lamaar.
Al genoeg moeilijk contact met de buitenwereld gehad voor 1 dag.