Zondag

Dat was ‘m dus weer, de zondag.
Die ik naar mijn gevoel heb verklutst.
Tegelijk weet ik dat dat niet waar is.

Want ik heb nu op 1 na (die zat in de afwasmachine) al m’n pinguïns gefotografeerd.
Foto’s bewerken moet nog.
Ik heb een pakje ingepakt. Ik heb een paar nieuwe bestellingen bevestigd. En ook 1 van drie dagen geleden van klant die wel pinnig (geformuleerd) op het bestelformulier zette dat ze van sommige artikelen meer had willen bestellen – wat niet kon. Die mailde ik direct (3 dagen geleden) al dat het wél kon en wat had ze (meer) gehad willen hebben? Gisteren nog een keer die mail verzonden (“mogelijk aan je aandacht ontsnapt”).
Weer geen reactie en nu dus maar bevestiging verzonden voor wat ze in elk geval wilde hebben – wat ze mogelijk ook al *niet* meer wil hebben want waarom reageert ze anders niet.

M’n Fanlogverhaal heb ik gepromoot waar het kon. Toch: weinig reacties.
Ik kán het ook niet. Want op Twitter (bv) zeg ik bescheiden: ik zou het leuk vinden als iemand het las. Terwijl iemand anders net op een eigen prestatie wijst met “ik ben trots op mezelf, kijk maar”.

Intussen heb ik ook nog verwondingen op mijn rechteronderarm ontdekt. En in mijn haren.
De plek op mijn voorhoofd/wenkbrauw doet hartstikke pijn.
In zijn mandje op de scanner ligt Sammie.

Dit was dus de zondag.
Ik vergat te lezen. Ik vergat iets voor mezelf te doen.
Ik ben niet heel erg gelukkig.