Zieke konijnen

Gisteren lever ik konijn Joost af bij de dierenarts.
Hij eet niet.
Verder ontdekt de dierenarts weinig ‘mis’ maar houdt Joost ter observatie.

Vanochtend: het gaat niet zo goed met Joost.
Net gebeld door de dierenarts: Joost gaat hard achteruit.
Hij heeft gas in zijn buik, maar ondanks de röntgenfoto die ze van me mochten maken (dat is duur – vandaar dat ik toestemming moest geven) hebben ze geen idee wat er *is*.
Niets te zien.
Operatie raadt hij af omdat het een ingrijpende ingreep is en gezien de toestand waarin Joost nu is, hij die niet zal overleven.

Is er helemaal *niets* te doen vraag ik?
Weinig.
Behalve gewoon dwangvoer gaan ze hem nu ook vocht toedienen via het bekje.
En behalve pijnstiller en darmen-op-gang-brenger krijgt Joost antibiotica.
Maar de prognose is slecht.

“Kan het zijn dat hij morgen dood is?” vraag ik.
Ja.

Sally was vanochtend óók bij de dierenarts – ter controle.
Haar scheve pootje is goed.
Alleen heeft ze twee doorligplekjes onder haar achterpootjes waarover de dierenarts zich zorgen maakt.

Dus is Sally nu ook bij de dokter en wordt daar 2x daags bewerkt met letterlijk: een paardenmiddel.
Een zalf die normaal voor paarden wordt gebruikt die de wonden moet genezen.
Een dure zalf. Gaf ik toestemming voor…? wou dierenarts vanochtend weten.
Ja!

Als de zalf werkt trekken de wonden weg.
Als de zalf niet werkt, vormt zich een soort likdoorneelt dat heel pijnlijk is en waaraan je een konijn gezien de dunne pootjes niet kunt opereren.

Er zijn dagen dat ik me een blijer dierenvrouwtje voel.

[Update: 7 uur dierenarts aan de telefoon “Joost is dood”]