Ik had altijd maar een paar vrienden (v/m) en dat was ok want met die paar had ik een erg goed contact.
Jammer wanneer ze dood gaan natuurlijk want dan heb je opeens steeds minder en tenslotte niemand meer.
Er is iets dat ik graag zou willen bespreken.
Met zo’n goede vriendin (m/v).
Maar Willy is dood en Lodewijk is dood en Roelof is dood en wie ik verder nog om me heen heb zijn niet echt ‘goede vrienden’.
Denk-denk-denk.
Ik denk en leg mijn probleem voor aan iemand in wie ik vertrouwen heb.
Haar reactie 1) laat het rusten en 2) missch kijk je er morgen heel anders tegenaan.
Ik leg uit dat het niet een probleem van de laatste uren is maar dat ik er al een tijdje mee zit.
Ik vraag haar mee te denken.
Te ‘sparren’.
Reactie, niet na sparren maar als afdoener: “De beslissing zul je zelf moeten nemen.”
So far so not good.
Geef een reactie