Zelfhaat

Ik mag om half 1 de dierenarts bellen en dat doe ik.
Er is nog niet naar Flip gekeken. En ik hád toch al gezien dat het druk was?
Jamaar, zeg ik zwakjes: ik mocht het om half 1 proberen. Dus probeer ik het.

Wanneer mag ik het weer proberen, vraag ik.
“Bel om half 3 nog even” zegt assistente Evelien.
“Dat zal ik doen!” zeg ik.
En leg neer. En haat mezelf.
Want waarom ben ik niet assertiever. Waarom zeg ik niet: ik wil het eerder weten. Ik wil in elk geval niet wachten tot na het middagspreekuur.
Want: wat doen jullie nu met Flip? Heeft hij in elk geval een pijnstiller gehad?

Maar nee, ik heb gewoon neergelegd en nu ga ik bellen om half drie.
Wat ben ik toch een trut.