Moe, erg moe begin ik aan het zaterdagmiddag 6.5 uur Radio 1 Journaal.
Het overzicht dat de eerste weken nog zo nauwkeurig per uur liet zien wat me te wachten stond wordt steeds globaler.
Het aanbod zelf is dat ook.
Na een uur lig ik met mijn gezicht op het toetsenbord. Allemachtig – dit trek ik niet nóg 5 uur en een half.
Maar stoere vrouw als ik ben trek ik het toch.
En ach – het heeft ook wel aardige momenten.
En die twee jongens die het presenteren lijken er ook echt lol in te hebben.
(maar als zich nu iemand opwerpt die zegt: zal ik de zaterdagmiddag van je overnemen dan spring ik een gat in de lucht)
Ik heb ook het idee dat het programma meer als behang bedoeld is dan om daadwerkelijk naar te luisteren.
Zo lang, dat is niet echt prettig, wel als het verschillende programma`s zijn.