Winkel

De winkel is nu bijna vier weken ’tot nader order’ gesloten.
Al na twee dagen vroegen mensen me: én, hou je ‘m nu dicht.
Die vraag kwam wat vroeg.
Ik had immers gezegd dat ik er rustig over wou nadenken.
Twee dagen beschouw ik niet als ‘rustig’ als het gaat over het definitief kappen met iets waaraan ik 15 jaar tijd heb besteed.

Bijna vier weken is ook niet echt rustig.
Ik dénk ook niet. Ik wacht af.
Of ik ga missen.
Of dat ik opgelucht ga ademhalen.

Wat me al wel opvalt: helemaal *niemand* van mijn klanten vraagt me hoe het ermee staat.
Uit puur eigenbelang bedoel ik.
Omdat ze nog zo’n leuk speldje van een voetje willen bestellen.
Of iets van Betty Boop.

Wat de klanten betreft kan ik dus best dicht blijven.