Wekker

Al voor ik op vakantie ging had ik bedacht: ik sta niet meer zo idioot vroeg op alleen voor het Radio 1 Journaal. Misschien nog wel voor Menno Reemeijer (vrijdag) en Marcel Oosten (zaterdag) waar ik een zwak voor heb, maar niet meer elke ochtend voor Rob Trip.

Toen kwam ik terug en trof een behoorlijk ingestort Fanlog aan zodat ik dacht: toch maar even de schouders eronder tot het weer op de rails staat. En dan kan ik alsnog mijn opsta-moment door de week verleggen naar half zeven (=uitslapen).

Ik had buiten Femke en Agnes gerekend. En buiten mijn eigen moedergevoel.
Sinds de Barneys in de schuur overnachten (door mij ok bevonden, ik kan ze niets verwijten) jaagt mijn interne wekker me even na vijf uur naar beneden.
Dat is dan maar net op tijd want ergens voor kwart over vijf – dan ben ik er meestal – staan ze op en gaan ijsberen door de schuur tot ze worden vrijgelaten de tuin in.

Gisteren ging ik om elf uur naar bed. En sliep dus zes uurtjes.
Vandaag zou ik – wat Fanlog betreft – wel tot negen uur kunnen uitslapen.
Maar de kippenmoeder in mij zal me om vijf uur of snel erna uit bed jagen.

Truste dus maar.