Weer thuis

Ik haalde Cecilia op bij R.
Als alles goed was gegaan hadden we in een uur thuis kunnen zijn: drie kwartier rijden plus 1 kwartier waarin ik de Plusmarkt in en weer uit holde.

Maar het was druk en toen ging ook nog eens de brug open. Zodat ik een gesprek begon over het ervaren van tijd en dat ze vast heel bang was en dat ze straks haar vriendinnen weer terug zou zien maar Kopan nog niet omdat die pas donderdag terugkwam.
Cieltje hoorde me aan vanuit haar hoekje zover mogelijk wég van me aan de andere kant van het mandje.

De Plusmarkt op vrijdag om elf uur kan ik niemand aanraden tenzij je zelf je karretje wil volgooien met eten en snoep en drank en brood en mandarijnen en chocola en melk en cola voor je gezin voor minstens een week. Dan sta je tussen vrouwen net als jij en duurt het nog steeds lang maar stoort dat misschien minder.

Om kwart voor twaalf, eindelijk, we zijn thuis.
Camera gepakt om vast te leggen hoe Cecilia aarzelend uit het mand komt en haar vriendinnen besnuffelt.
Alleen sprint ze het mandje uit en schiet het hok in om zich niet meer te vertonen.
Maar wie hebben we daar

en wat aardig van R. dat die stukjes wortel heeft meegegeven.

Jammer dat dit dus nóóit lukt wanneer je ze méé wil hebben.