Wat ik doe

Ik mis mijn Winkel.
Niet omdat het zo *fun* was maar omdat het iets te doen gaf.
Regelmatig controleren of er een bestelling was.
Checken of iemand had betaald.
Verzenden.

Het gaf me een doel in het leven.
Een identiteit.

Nu ben ik een dierenvrouwtje dat van opera houdt en veel boeken leest en soms een puzzel legt.
Dat is behoorlijk bleh.

Ik overweeg soms die winkel weer te openen.
Voor een tijdje.
Aangezien hij blijkbaar ook gewoon een tijdje dicht kan zonder dat iemand ‘m mist.

Dan herinner ik me weer al het gedóe, alle ergernissen – en de geringe opbrengst.

Intussen bij Facebook weggehaald dat ik de Winkel ‘drijf’.
Mijn beroep vervangen door ‘Looking for a purpose in life’.

En nee: ik zit niet te wachten op suggesties.
Dit moet ik toch echt zelf oplossen.