Wachten

Sinds we allebei opera ontdekten (45+ jaar geleden), gingen Roelof en ik naar de opera.
Eerst in de Stadsschouwburg, later in het Muziektheater. En ook nog in het Concertgebouw en soms in het buitenland.

Wanneer we naar het Muziektheater gingen, aten we bij de Italiaan aan de overkant. Pizza en als we heel wild waren nog een gemengde sla erbij ook.
Deze foto is van juni 2015 toen ik op Roelof zat te wachten bij die Italiaan.

Een jaar later ging hij dood en ik had nog wat operakaartjes.
Ik nodigde een bevriende buurvrouw uit. Het leek haar wel wat. Zij zou ook de maaltijd (nog geen € 50 voor twee personen, de koffie was ‘van de zaak’) betalen.

Maar lopend naar het operagebouw pruttelde ze dat ze wél verwachtte dat ik mijn deel van de maaltijd zou betalen!
Prima, zei ik. Betaal jij dan ook je kaartje? geen probleem.
Uitstekend: dat kost nl € 140.
Oei en oeps en nog zowat.
(krent – zij dus, want in mij was het niet opgekomen om haar om geld voor het kaartje te vragen!)