Laatst las ik over ‘vriendschapsverdriet’- een soort liefdesverdriet maar dan om het verlies van een vriend(in).
Ik vond het fijn dat het gevoel was erkend.
Ik kan het ook ‘plaatsen’ mbt een aantal verloren vriendinnen (m/v).
Niet met allemaal.
Met sommige denk ik iets dat in goed Amerikaans neerkomt op ‘good riddance’.
Mbt andere voel ik niet eens zoveel.
Mbt wéér andere denk ik: het was geweldig zolang het duurde en toen werd het toxic dus wijs dat er een einde aan kwam.
Er zijn er een paar van wie ik denk: zou die nog wel eens aan mij terugdenken met niet alleen maar een negatief gevoel maar ook goede herinneringen?
Maar de enkele keer dat ik dat vroeg kreeg ik een virtuele klap in het gezicht dus ik ben gestopt met vragen.
Geef een reactie