Vrienden

Soms maak ik me zorgen: isoleer ik mezelf niet te erg – waarom heb ik niet meer vrienden?
Dat is op de momenten dat ik met iets zit waarvan ik denk dat ik het bij de paar vrienden (v/m) die ik heb niet kwijt kan/durf.

Maar een nieuwe intieme vriend(in) heb je niet zomaar dus daar zit ik dan.

Ik denk dat het aan mij ligt.
Ik ben geen sociaal wezen, ik ben sowieso niet dol op mensen, ik vertrouw ze niet snel, ik weer ze af.
En: andere mensen hebben vast wél veel vrienden.
Denk ik.

Waarna ik (wat moet ik anders, kan moeilijk mijn beste vriendin die ik niet heb bellen om hierover te praten) ga googlen.
Ik vind o.a. dit: “Volgens het onderzoek van Robin Dunbar maximaal vijf, maar in de praktijk blijken het er aanzienlijk minder te zijn. Persoonlijke zaken bespreekt de gemiddelde Nederlander met 2,5 personen. Hierbij hoort ook de eigen partner. Zevenentwintig procent van de mensen heeft maar één persoon waarmee hij privézaken bespreekt en dertien procent zelfs niemand.”

Goh.

Ik lees ook over vriendschappen die een levensduur hebben van zeven jaar (net als de seven year itch van liefdes?) en dat de meeste mensen vriendschappen niet hard afkappen maar laten verwateren.

Ik ben benieuwd hoe andere mensen het doen.