Voorpret

Ik pleeg er niet aan te dóen maar wanneer ik mijn map met foto’s van Pioneertown bekijk, ontkom ik er niet aan.
Voorpret.

Ik zie weer het uitzicht vanuit het huisje, de drinkbak en de vele, verschillende (door mij zeer onscherp gefotografeerde) vogels.
De rotsen, de planten, de bloemen.
Cactussen.
Rosie! Het lieve hondje van de eigenaar dat me elke dag een aantal uren gezelschap houdt en met me gaat wandelen.

Ik fotografeerde er ook een stel hagedissen (óók al onscherp) maar, is me verzekerd door een kenner, het feit dat ik deze alleen al zág laat staan er een foto van kon maken waarop je ‘m kunt herkennen is heel bijzonder.

Het is de horned lizard.
Ongeveer tien centimeter groot, met kleine stekeltjes.
Voorzien van een perfecte schutkleur.
En:

In order to ward off hungry predators, short-horned lizards are capable of inflating their bodies up to twice their size, resembling a spiny balloon.
And if this proves insufficient, some species employ one of the animal kingdom’s most bizarre defensive mechanisms: They shoot blood from their eyes.

The ominous squirting blood emanates from ducts in the corners of their eyes and can travel a distance of up to three feet (one meter).
It’s meant to confuse would-be predators, but also contains a chemical that is noxious to dogs, wolves, and coyotes.

Als ik dat toen had geweten, van dat bloed spuiten, had ik er niet zo dicht boven gehangen met de camera.