Eens had ik een webwinkel en ik regelde alles bekwaam, artikelen online zetten, geld binnenhalen, bestellingen verzamelen, pakjes maken en verzenden.
De afgelopen jaren deed ik mee met dierendoelenveilingen wat ook ’gedoe’ is maar ik redde het.
Sinds het Kuuroord besloot ik het kalmer aan te doen.
Wat een enkele keer leidde tot dankbaarheid maar al snel werden mijn goed bedoelde en door mij best duur betaalde acties taken for granted.
Bovendien blijk ik in ‘meedoen maar kalm en op enige afstand’ een kluns te zijn.
Ik schreef er al wat over en kan er sinds gisteren aan toevoegen: iemand die zeven dure, zeldzame, in perfecte staat verkerende magneten naar Frankrijk wilde laten sturen.
Ik vroeg € 50 (nog steeds een weggeefpijs) maar zij rekende verkeerd/anders en kwam uit op € 20.
Slappe ik zegt dan niet dat we ‘zo niet getrouwd’ zijn maar gaat akkoord, neemt de verzending (10 Euro) ook nog eens voor eigen rekening en stort de volle 20 Euro door aan het goede doel in kwestie.
Goed voornemen: stoppen met die veilingen hoe goed de doelen ook zijn.
Geef een reactie