Volkskrant

Woensdag belt de Volkskrant: hoe het gaat met de bezorging.
Goed, zeg ik. Op 2x na dat hij er pas om 9 uur was, maar verder goed.
Heel fijn, zegt VK, dan heffen we nu de klacht op.

Donderdag: geen krant.
Ik meld het en krijg het bericht dat zal worden nabezorgd.
Er wordt niet nabezorgd.
Ik eis mijn geld terug.
Dit wordt in een mail beloofd.

Gisteren: wel een krant. Twee zelfs. Die van donderdag zit erbij.
“Who wants yesterday’s paper…” gaat door mijn hoofd.

Vandaag: geen krant.
“Ik zal er een melding van maken” zegt de man aan de VK-foon die er niet erg van onder de indruk lijkt (hij zit er immers voor dit soort boze dames).

Nu is het gewoon al irritant, geen krant.
Maar dadelijk moet ik naar de garage voor de reparatie aan de uitlaat.
Die garage ligt aan de Noordervaart in Stompetoren en daar is *niet* een leuk kroegje. Daar is niet eens een bankje aan het water. Daar is helemaal *niets*.
Dus had ik gedacht: ik neem de zaterdag-VK mee.
Daarmee kom ik de half uur tot drie kwartier wel door.

Ik ben boos.
Joehoe, google! Indexeer je me weer op “rotbezorging Volkskrant”?