Vet varkentje

Al troost-etend vrat ik er in twee maanden vijf kilo bij.
Oh well dacht ik eerst. En toen: laat ik er toch maar weer wat af doen.
Bv door niet meer van die lekkere dikke kwark met chocola erin per beker naar binnen te lepelen, als tussendoortje.
Dat hielp niet.

Toen de zak drop die ik per dag achteloos leeg at van het bureau geweerd.
Daarna bij vreetbuien alleen nog mandarijntjes genuttigd.
Elke dag op de weegschaal. En er zijn dagen dat er een ons áf lijkt.
Vandaag is er opeens weer een pond *bij*.

In de spiegel kijkt een vet varkentje terug.
Erger: mijn wijdste broek kan niet meer dicht.
En nee: een nieuwe nóg wijdere kopen is geen optie.
(waarom me dit niet eerder opviel: ik draag achter het bureau zachte broeken met een touwtje in de taille)