Zondag stond An toe te kijken hoe Lina dood ging.
Niet urenlang, maar ze zag het wel.
Maandagochtend ging ze met me op sjouw.
Op insectenjacht.
Deed ze vroeger nooit maar keek ze af van Tosca die -net als destijds Greta- enorm kan zeuren: achter me aan lopen en dwingende geluidjes maken totdat ik stenen voor haar ga omkeren.
Voor An keerde ik maandagochtend nog een enorme boomstronk op het terrasje áchter om.
Véél pissebedden en kleine slakjes.
Leuk hoor! Ik dacht nog: moet ik R. vertellen.
Zodat die óók met An op sjouw gaat.
Nu is ze dood.
Gistermiddag na overleg met de dierenarts ingeslapen: ze had té veel pijn en hij had geen idee wat het was.
Of hij sectie mocht verrichten.
Dat mocht.
Lever bleek aan gort.
Mogelijk een stofwisselingstoornis.
Maar misschien voer ik ook verkeerd.
Nu dus erg strenge regels gekregen waaraan ik me ga houden.
Géén brood meer. Eitjes (rauw of zachtgekookt) mogen wél.
En ook ijsbergsla.
Bij Welkoop informeren naar graan met ‘minder zetmeel en meer eiwit’.
En Duurzaam Fauna Advies gemaild over of ze nieuwe kipjes hebben.
Omdat 1 kip géén kip is (in ogen van die kip).
Ach, wat een triest verhaal. Dat je nog zo recentelijk ‘op sjouw’ was geweest net An en dat ze daarna zo snel moest sterven. Maar goed dat je het nu weet van het brood. Dat kippene dat kennelijk niet zo goed kunnen verteren. Ik hoop dat je snel wat leuke kippen erbij hebt om Tosca gezelschap te houden.