Een van de meest irritante reclames van de afgelopen jaren is die van dat zwarte jongetje dat bijna blind is (en waarvoor we dus geld moeten overmaken).
“Zijn leven was vallen en weer opstaan – áldoor” zegt daarin een uiterst stupide vrouwenstem die als Indonesisch bedoeld is (is me uitgelegd na een klacht bij die organisatie).
Die commercial is de laatste weken weer dagelijks te horen en veroorzaakt bij mij nog steeds die “uit met de radio!”-reactie.
Maar nu hoor ik haar weer. In de reclame over het boek dat Philip Freriks namens de NS aan ons kado mag doen opdat we er samen over gaan praten.
Dit moet betekenen (die dingen worden getest) dat ze een móóie illustratie is van onze multi-culti-samenleving. En dat alleen *ik* denk: wat heeft dat wijf een stupide stemgeluid en wat brabbelt ze raar.
Dit keer maar niet klagen dus.
Nee, je bent _niet_ de enige.
En je bent ook niet samen met Hippo maar met z’n tweeën!