Uren tellen

Ik wou dierenartsassistente Jolien spreken.
Om haar te bedanken dat ze Diddle dit weekend mee naar huis neemt. En om uitvoerig te bespreken wat ze met hem gaat doen.
Dat laatste is wat ik graag zou willen. Of ik het durf laat ik afhangen van de omstandigheden.

De kliniek is open van half tien tot twaalf.
Ik denk dat ik om elf uur wel kan bellen. Zodat ik tot elf uur de uren tel. Om precies elf uur sta ik stijf van de stress, tien minuten later druk ik op ‘vorig nummer’ en vraag aan Evelien of ik Jolien kan spreken en na haar aarzeling ‘of het ongelegen komt’. Nou, ongelegen: ze is in gesprek. O.
“Ik wil haar alleen maar even bedanken dat ze het konijntje mee neemt” zeg ik. Misschien is het handiger als zij mij even belt? Of: wanneer mag ik wél bellen? Dat laatste: over drie kwartier.

Nog meer tellen, nu tot tien voor twaalf.
En nu Jolien die opgewekt zegt: “We zullen hem eens goed gaan verwennen!” en ik vind het zo truttig om te vragen: hóe dan? Ook al omdat ze klinkt alsof ze haast heeft (wat ze ook wel zal hebben aangezien de praktijk tien minuten later dicht gaat).

Maandag om negen uur mag ik bellen om te vragen hoe het is gegaan.
Nu al beginnen met uren tellen is wat veel van het goede.
Stress van mijn schouders vegen en iets léuks gaan doen, zou ik mezelf adviseren als ik niet mezelf was.
Maar het zal wel ‘boeken bij bol.com zetten’ worden en bodemloos slapen.