Erbij horen – dat is de question/vraag/het doel.
En sinds ongeveer een week doe ik m’n ding. Ik plaats tekstjes.
Soms suf (‘ik ga aan het werk’) soms prikkelend (‘ik maak ruzie’) althans ik denk dat dat prikkelend is.
De reactie: niks nada helemaal niets.
Andere invalshoek. Ik haak aan bij twitters van popi types wat niet helemaal ‘zomaar’ kan aangezien van de popi’s er slechts twee mij volgen wat ik natuurlijk hartstikke lief van ze vind.
Resultaat: niks.
Zodat ik mezelf voor de zoveelste keer ervaar als het meisje alleen in de hoek van de zaal waar elders in groepjes iedereen leuk met mekaar staat te keuvelen.
Ik hoor dan niet bij de popi’s, maar ik heb wèl op je gereageerd vandaag.
Overigens krijg ik op Twitter ook zelden reacties, maar op Numpa des te meer. Daar kun je trouwens rechtstreeks een reactie onder een tekst(je) plaatsen.
Maar goed. Ik kan me je gevoel wel voorstellen. Net of je genegeerd wordt.
Ik twitterde ook, maar ben er mee uitgeschejen. Te veel moeite en tijd voor te weinig lol. En hyves heeft een wie-wat-waar, dat is ongeveer hetzelfde en het volk daar is wat responsiever. Maar ook dat levert zelden een reactie op.
Overigens ben ik wel nieuwsgierig geworden naar wat jij zoals twittert 🙂
Gewoon irc, veel leuker: je logt in een op een kanaal dat jou aanspreekt, en afhankelijk van het kanaal kan het zomaar zijn dat er 24/7 mensen zijn zodra je begint te kletsen. En daar zijn geheid ook mensen bij die je absoluut niet moet, of die jou niet moeten, die kun je dan op ignore zetten (of zij jou).
En net als in het echie: soms heftige liefdes en heftige heibel.