Het is half zeven en om half acht begint Hollands Next Top Model (ik ben dol op die Top Model-programma’s) en daarna is het Paul de Leeuw en Idols en dat loopt wat door elkaar heen dus dat wordt zappen.
Wat te doen tot dán.
Dat heb ik dus nooit in Amerika. Ik ga op Schiphol door het inchecken en de douane, ik bestel ergens koffie en ik sla een boek open. Wat me grijpt (en zo niet dan pak ik het andere boek dat ik mee heb of het boek dat ik op Schiphol in een impuls koop) en daarna ben ik wég in die andere wereld.
Eenmaal dáár blijf ik lezen.
Zit ik in een motel met 100 tv-kanalen dan zit ik fysiek ‘s avonds op het balkon onder de buitenlamp te lezen.
Maar dat is dáár.
Hier doe ik van alles maar lezen doe ik *niet*.
Geen rust. Erg veel *on*rust.
Ik wou dat het anders was.
Maar wishin’ and hopin’ enzo zet ook in dit geval geen zoden aan de dijk.
Oh wat herkenbaar. Op vakantie verslind ik stapels boeken. Heerlijk, elk verloren uurtje lezen. Ook thuis zijn er eigenlijk best verloren uurtjes. Pak een boek! denk ik dan, maar nee, dan hang ik inderdaad zappend voor de tv, Idols, Topmodels, Topontwerpers, Topkoks…eigenlijk leeg vermaak en een boek is toch veel beter vermaak. Maar kennelijk past dat niet bij ’thuis’. Althans niet bij mij en kennelijk dus ook niet bij jou.