This is Zjienie

Al maanden geleden maakte ik een exact schema van mijn Amerika-reis.
Begin en eind (Yuma) legde ik direct vast. Dat kon ook makkelijk omdat ik de Yuma Cabana kan mailen en weten waar je terecht kunt na aankomst en de laatste dagen voor vertrek vind ik nu eenmaal prettig.

Na Yuma wou ik vijf dagen naar Kingman, dan drie dagen naar Boulder City en dan weer drie dagen naar Kingman voor ik via een paar dagen Yuma terugvlieg naar huis.

Boulder City mailde ik ruim op tijd. Omdat dat ook kón.
Kingman mailen kan niet. Die moest ik bellen. Wat ik niet durf. Zodat ik uitstelde en nog eens uitstelde tot ik het gisteren toch maar deed. Om te ontdekken dat ze vol zaten. Helemaal vol. Vanwege iets met oude auto’s. En die drie dagen lukten ook niet want dan was er iets met motorcycles.

Zodat ik wel een kwartier moet telefoneren en daarin alles opschuif. Waarna ik Boulder City mail of ik eerder kan komen. Van 1-4 mei graag. Als het kan dezelfde kamer (#4) en anders maar een andere. Best wishes enzo.

Maar: ook hier is een probleem. Want er is maar 1 kamer vrij en of ik even wil bellen.
Nee, ik wil niet bellen. Maar nu móet ik wel bellen. “Hi Karen, this is Zjienie, how are you?!” etc.

Tien minuten aan de telefoon vérder is het geregeld. Het wordt niet de kamer die ik wil (in Kingman trouwens ook niet) maar intussen ben ik allang blij dát ik iets heb.
En neem ik me voor om de volgende keer mijn telefoonangst niet mijn vakantie te laten verzieken.

Gewoon iedereen twee maanden vantevoren bellen. Of zó lang gaan dat schuiven met data wat makkelijker is. En wie weet doe ik iets echt geks en ga ik ergens heen waar ik nooit of lang geleden was.