Testament

Gisteren vraagt R. me opeens naar mijn testament.
Dat ik uiteraard heb want waarom zou ik zónder testament alles nalaten aan een verre achterneef die ik niet eens kén.

Hij vraagt me wat erin staat.
Wat hij wel weet, het is meer om mij er nog eens bij te doen stilstaan.

Hij is mijn eerste erfgenaam.
En als hij dan al dood zou zijn?
Mm.
Even denken.
Ik vermoed: Willy.
Mijn toen beste vriendin die nu al heel lang dood is.

En mogelijk een goed doel.
Maar wélk doel? Is dat nog steeds het doel dat ik nu zou koesteren?

Dus: waar *is* het?
Geen idee.
Het kán ergens in een stapel zijn verstopt die betrekking heeft op de dood van mijn man.
Of mischien ligt het bij mijn slordig opgeborgen (zeg maar: op mekaar geduwde) belastingpapieren?

Ik neem aan dat ik het nog altijd kan opvragen bij de notaris die het heeft opgemaakt.
Aangenomen dat die nog steeds werkt.
Of anders bij het kantoor waar ze toen werkte??

Eerst maar eens beginnen aan de drie stapels onduidelijke papieren.

[Intussen de troep teruggebracht tot een hoeveelheid die als brievenpost zou kunnen worden verzonden – in 1 envelop.
Maar geen testament gevonden.]