Het trekken van de kies viel erg mee.
Ook omdat de tandarts hartstikke aardig is én deskundig (wat een verschil met zijn vrouwelijke collega).
Hij moest erg om me lachen omdat ik zo zenuwachtig was.
Verder was het fijn dat mijn mondhygiëniste bij wie ik al erg lang kom en die ik erg graag mag optrad als assistente.
Thuis werd het leven wat minder leuk mn toen de verdoving deels was uitgewerkt (wang was slap, mond en kin stijf) en ik nog geen pijnstillers mocht slikken omdat ik de eerste uren sowieso niks mocht eten en drinken ivm het helen van de wond.
De wond nam er de tijd voor om dicht te gaan en al snel was ik door de gaasjes heen om het bloeden te stelpen maar gelukkig had bevriende buurvrouw L. ze wél in voorraad.
Nu ik pijnstillers slik gaat het beter.
Maar de tandarts waarschuwde: morgen en overmorgen gaat het pas écht pijn doen.
Alles bij elkaar duurt het een week.
hoe gaat het?
De pijn is over.
Ik ga dadelijk naar de mondhygiëniste voor controle, dan weet ik of het écht allemaal goed is gegaan.
fijn dat de pijn over is. Lijkt me een goed teken.