Tandarts

Het *is* leuk wanneer je tandarts op je afstapt met: “Wat zie jij er goed uit!”
Waarna hij ruim een half uur iets vreselijks gaat doen.

Geen gaatjes vullen.
Oud puin ruimen.
En ietsje verfraaien.

Vandaag bekijkt hij mijn gebit en raadpleegt de computer en zegt dat hij zowel twee amalgaam vullingen rechts boven eruit gaat slopen en ook nog links boven iets aan een brug gaat doen en ik denk: kan dat in een half uur en ook: wat een ellende, dus twee verdovingen in de bovenkaak.

Dan besluit hij het te houden op de brug en lig ik een half uur en nog wat down and out.
Terwijl de tandarts praat met de assistente in codes en er hangt een speekselzuigding in mijn mondhoek en af en toe wordt mijn hele gezicht vanuit de andere hoek met water besproeid.

Deze tandarts praat niet met de patiënt.
Ik weet het intussen en probeer ook niet te luisteren.
Soms is er een paars licht en een brandlucht.

En dan opeens is het voorbij en gaat de stoel omhoog en mag ik kijken in de spiegel om het hoekje.
Ziet er prima uit!
En die stijve bovenlip van de verdoving die ik wel voel zie ik daar niet.