Staar

Vandaag dacht ik “laat ik mijn ogen weer eens laten meten. Is niet verschrikkelijk nodig maar kan ook geen kwaad.”
Ik ga naar Specsavers in Middenwaard in Heerhugowaard en vanaf dat moment gaat alles mis.
Zoals moet volgens de website heb ik al mijn (Specsavers)-brillen bij me. Maar o jee! 1 ervan blijkt een bril van de concurrent te zijn (dom-dom-dom!) en dáár kan ‘ze’ niks mee!!
Geen probleem (denk ik nog) maar dan worden mijn ogen gemeten en concludeert ‘ze’: u hebt staar.

Ik schrik. Wat nu? Operatie.
‘Duurt tien minuten’ wat waar kan zijn maar heeft verder ook nog wat gevolgen. Weet ik toevallig omdat Roelof die operatie heeft gehad en ik hem toen naar het ziekenhuis heb gereden en weer opgehaald.
Verder kordaat: “Ik kan niets voor u doen”. Maar ze zal me een verwijzing geven voor de huisarts en die hoef ik niet eens te zien, die huisarts want ik krijg dan direct een verwijzing naar de oogarts en laat er nou toevallig een ooginstituut in Heerhugowaard zijn?!

Even later duwt ze me een envelop in de hand en natuurlijk ga ik thuis googlen.
Er blijkt een Keuzekaart Staar te bestaan.
Daarop staat o.a.
“Heeft u weinig klachten tijdens bijvoorbeeld lezen, televisiekijken of autorijden? Dan kunt u wachten met een operatie.
• U kunt laten controleren of u met andere brillenglazen of lenzen beter kunt zien.
• Als uw klachten erger worden, kunt u opnieuw met uw oogarts overleggen over wel of niet opereren.”

Het had dus wél gekund: andere brillen.
Mogelijk hadden ze niet lang geholpen maar dat was dan toch mijn keuze geweest?
Ik heb gezegd dat ik het ieg met mijn huisarts ging bespreken.
En – goed geraden – dat viel ook helemaal niet goed.