Ik probeer het iemand uit te leggen.
‘Sparren’ zit er niet meer in.
Alleen met mezelf.
‘Ik wou dat ik twee hondjes was dan kon ik samen spelen.’
Ik zeg: mogelijk laat ik me niet opereren.
Ze vraagt wáárom.
Ik leg uit:
1) omdat de kans dát ik naar Amerika ga al dubieus is
2) omdat Las Vegas gezichtsherkenning heeft en nergens lees ik dat dat soms kapot is en al zóu het soms wel zo zijn, dan mag ik hopen dat ze me toch binnen laten als oude vrouw zonder strafblad.
Is dit een sterk verhaal? nee.
Is er een ánder verhaal? niet dat het mij te binnen schiet.
Zodat ik me nu ga concentreren op een mogelijke oppas.
Iemand die wel *wil*, die er rekening mee houdt dat het waarsch niks zal worden maar die voor het geval het toch iets wordt… beschikbaar is.
En die dan niet intussen een leuke oppasplek elders heeft geregeld.
Ben je zo iemand? ken je zo iemand?
#dtv
Geef een reactie