Ik ben altijd een fan van Wim Sonneveld geweest.
De romantische Sonneveld, de vileine Sonneveld, de Frater Fenantius Sonneveld.
Dus kijk ik naar de documentaire ´De weduwen Sonneveld´ die er volgens voor-aankondigingen over zou gaan dat 1 van ´n eerste geliefden hem chanteerde.
Maar wat ik zie is het portret van een heel nare man.
Een manipulatieve, kwetsende man.
Soms wil ik ´de mens achter´ helemaal niet leren kennen.
ik had deze ook liever niet ontmoet
Het lag dus niet alleen aan mij?
Tja, niet alleen Sonneveld had privé nare trekjes, Toon Hermans was nog een graatje erger.